Danny Bryant schijnt ooit een wonderkind geweest te zijn. Als nog-geen-dertiger heeft hij dan ook al zeven albums op zijn naam staan. Het zevende, Just As I Am wordt de komende dagen in Nederland gepresenteerd. Het artwork getuigt helaas niet van inventiviteit, met een matige foto en grijs, grijs en …
Dat Iswhat!? geen alledaagse hiphopgroep is, is meteen duidelijk. Op het hoesje knipoogt het trio bijvoorbeeld naar door geld geobsedeerde rappers, door met gouden lepeltjes een heus bling bling-diner te verorberen. Letterlijk. Wie er nou precies op de voorkant staan is me overigens onduidelijk, want in de biografie is het …
Die Rick Rubin. Was vroegah, toen ik nog jong en knap was, al baanbrekend en trendsettend in zijn werk als producer. En dat blijft hij, zoveel jaar na dato, nog steeds. Wellicht niet meer in zijn crossover tussen metal en hiphop, maar wel in zijn keuze van artiesten. Of beter …
Ik twitterde een beetje geinend dat als ik niet beter wist Sarah Blasko wel een Scandinavische deerne moest zijn. Want ze kan op basis van de liedjes die ze presenteert op haar nieuwe album As Day Follows Night in een adem genoemd worden in het rijtje Anna Ternheim, Emiliana Torrini, …
Het lijkt wel of menig recensent niet echt goed heeft geluisterd naar de twee eerste albums van onze Belgische vrienden van Mintzkov. Steeds weer lees ik dat de toevoeging van elektronica op nieuweling Rising Sun, Setting Sun een nieuw element zou zijn. Het zou de invloed zijn van producer Jagz …
Als ik James en Tigs aantref in hun kleedkamer, hebben ze zojuist het dak eraf gespeeld tijdens hun albumvoorstelling in een oud theater in Hoxton Street (u weet wel, die straat waar de video van “Bittersweet Symphony” van The Verve werd opgenomen). Als ik al iets had verwacht, was het …
Aan de overkant van de grote plas is hij al ruim een half jaar uit, maar pas nu komt hij in Europa uit, de nieuwe Built To Spill. Toch best een beetje tragisch voor een band van dit kaliber, want de band is een van de weinige doorzetters van de …
Het artwork van de nieuwe The Handshake Affair doet me denken aan Paaseiland. Het Polynesisch eiland is een van de meest geïsoleerde eilanden ter wereld en is vooral bekend door de kolossale beelden. De moai, de tot negenenhalve meter hoge beelden, zijn vervaardigd uit zacht vulkanisch gesteente (tufsteen) en zeven …
Bij A Place to Bury Strangers heb je niet lang nodig om te bedenken waar deze New Yorkse band de mosterd vandaan haalt. Opgefokte drums, overstuurde gitaren die muren van feedback optrekken met daaroverheen monotone zang. Het is overduidelijk dat de band goed heeft geluisterd naar bands als The Jesus …
Soms gaan als vanzelf bij een naam van een band de associaties tekeer, zoals in dit geval bij Sven Hammond Soul. Ik vind een Hammond-orgel meer dan oké, maar Sven Hammond Soul klinkt wel heel fout. Als dit maar niet een soort van Klaus Wunderlich goes soul is, bedenk ik …
Het is al haar derde album en het persbericht verzekert me dat de voorganger niet van blogs was af te slaan. Toch is Better Than Wages de eerste plaat van Astrid Swan (echte naam: Astrid Joutseno) die mijn cd-speler bereikt. Hoewel haar carrière volgens datzelfde persbericht van start ging met …
Vorig jaar verraste The Amazing mij met een fijne debuutplaat. Daarop werkten bandleden samen van, op Dungen na, vooral in Zweden bekende muzikanten die samen heerlijke tijdloze pop maakten. Dat samenwerkingsverband beviel de vier bandleden blijkbaar goed, want ze komen nu al met een nieuwe plaat op de proppen. En …
Eindelijk was het moment daar dat FileUnderaar Dennis en ik in staat waren om onze agenda’s, levens en overige toestanden zo ver synchroon te krijgen dat we lang genoeg met z’n tweeën op één plaats zouden zijn dat het er echt op leek dat er een……London Calling-voorjaarseditie-voorbeschouwing voor elkaar kon …
IJsland heeft wat goed te maken, dat is wel duidelijk. Op deze soloplaat doet de zanger van Sigur Rós een aardige poging. Met die hoes en de eerste paar nummers lijkt zijn missie duidelijk: Jónsi doet een Mikaatje. Of, zo je wil, een Patrick Wolfje. Iets met een dandyeske soloplaat …
I Am Kloot is zo’n band waarvoor ik, ondanks dat ze de laatste albums voor mijn gevoel ver onder hun kunnen gepresteerd hebben, sympathie blijf houden. Die sympathie is vooral gebaseerd op fijne liveconcerten die de band nog steeds wel geeft. Na het zwakke Play Moolah Rouge uit 2008 toerde …
In het mapje ‘Nieuw in 2010’ in mijn muziekprogramma op de computer wordt het debuut van Mother-Unit uit Eindhoven gevolgd door de laatste plaat van Motorpsycho, Heavy Metal Fruit. En toegegeven, dat is geen slechte keus van het alfabet. Zo zit Mother-Unit op Stickman Records, het label dat in eerste …
Ik meende dat de titel Memoirs at the End of the World gejat was van een boek. Mijn geheugen liet me echter in de steek, begin jaren negentig had Michael Cunningham veel succes met de roman A Home At the End of the World. Wat heeft het met de muziek …
Yen Harley heeft 315 fans en eentje daarvan ben ik. Althans dat valt te lezen op hun Facebook. Eigenlijk kende ik de band niet, maar een vriendelijk verzoek of ik fan wilde worden, kon ik – braaf als ik ben – niet weigeren. Voordat ik fan werd, heb ik nog …
