Behalve een plaats in de Amerikaanse staat South Dakota en een kleine gemeente in het Franse departement Isère is Artas een luidruchtige metalband uit het land van besneeuwde Alpentoppen en frivole jodelmeisjes. Van blondgelokte Heidi’s is op The Healing evenwel geen sprake. Wel wordt een portie heftige thrashmetal geserveerd met …
Een progmetalband en een concept-album. Oh jee, ook nog een gesproken intro, gevolgd door instrumentale stukken vol Dream Theater-achtige kijk-mamma-zonder-handen-breaks. Ik zie de bui al hangen. Een stel Zweedse Dream Theater-adepten die nog eens dunnetjes overdoen wat hun idolen al een tijdje doen en daar – uiteraard – niet in …
Eerlijk gezegd weet ik niet of Sean O’Brien aan de overkant van de plas enige naam heeft opgebouwd. Na vijfentwintig jaar in het vak en een handvol bandjes achter de rug is Goodbye Game pas het tweede levensteken van hem dat mij bereikt. Het eerste was zijn vorige plaat, Seed …
Het oer-Hollandse platenlabel Volkoren bestaat vijf jaar en dat is onlangs gevierd met het Volkoren-festijn in het Paard van Troje. Ik kon er helaas niet bij zijn. Jammer, want dan had ik gelijk kunnen checken hoe Kim Janssen het er op het podium vanaf zou brengen. Of zijn eigen liedjes …
‘Hallo?’ ‘He, met mij, heb je zin om naar een concert te gaan?’ ‘Ligt eraan… wat is het?’ ‘Sylvan speelt in Hamburg een integrale versie van hun Posthumous Silence cd! Wordt een prachtige show met lichteffecten, geprojecteerde beelden en gastmuzikanten!’ ‘Ik ken ze wel, prima verzorgde symfonische rock, maar zijn …
De Texaanse broertjes Kadane zijn al heel wat jaren bezig. Eerst in de slowcore-groep Bedhead, door Adem onlangs nog gecoverd, en nu alweer jarenlang in ’t losvaste collectief The New Year. Mijn eerste associatie met die naam is het Death Cab For Cutie-nummer en zo heel ver weg verwijderd van …
Danger is Dangerous is het debuutalbum van de Londense ska-formatie 7 Seconds Of Love. En zoals ze het zelf omschrijven, kunnen we vooral rocksteady-skankin’-ska-punkpop-beats verwachten. Inderdaad, 2 Tone dus in zijn beste traditie, zoals we die ook kennen van Madness en The Specials. Toch gaat deze vergelijking niet helemaal op. …
Een veelbelovende gitaarriff, een kek orgeltje, meer is er niet nodig om mij op het puntje van de stoel te krijgen. Het Londense Silvery lukt het meteen bij de eerste tonen van “Horror”. Is dit de nieuwe Supergrass? Is dit soms de nieuwe Caesars? Ik zou er bijna een moord …
Een veelbelovende gitaarriff, een kek orgeltje, meer is er niet nodig om mij op het puntje van de stoel te krijgen. Het Londense Silvery lukt het meteen bij de eerste tonen van “Horror”. Is dit de nieuwe Supergrass? Is dit soms de nieuwe Caesars? Ik zou er bijna een moord …
Ik lig wakker in mijn tent. Al een hele tijd. Het is al diep in de nacht. Ik draai mijn cassette nog maar eens om. De autoreverse doet het al lang niet meer op mijn walkman. Het slechte nieuws heb ik vol ongeloof ontvangen. Je gaat op vakantie en gaat …
Er was eens een metalcore-band genaamd Botch. Botch was niet een heel erg bekende band, maar met hun laatste plaat We Are The Romans uit 1999 wisten ze toch behoorlijk opzien te baren in de internationale metalcore- en posthardcore-scene met hun dwarse dissonante riffs en vreemde songstructuren. Aan alles komt …
Growing, dat was toch die ambient/drone band? Met dat dreigende totaalgeluid? Opgebouwd uit overstuurde gitaren zonder ooit zo heavy als Sunn o))) te worden? Dat dacht ik ook ja. Mooie dingen in het verleden van gehoord. Maar nu niet meer, want de band heeft teveel naar die olijke mallerds van …
Een week of wat geleden was ik getuige van een huiskamerconcert van Mist. Ten opzichte van de keer ervoor geslonken van vijf naar twee bandleden (Rick Treffers en Ivar Vermeulen), maar met behulp van wat elektronica en een flinke partij multitasking werd het allesbehalve een kale bedoening. Het was de …
Radiohead. Zo, dan is die naam alvast genoemd. Maar om het daarbij te laten, is in mijn ogen gewoon een vorm van luie journalistiek. Natuurlijk, de stem van Ian Marien klinkt als een Thom Yorke die voor de verandering antidepressiva werd voorgeschreven die wél aanslaan. Nog steeds geen vrolijke jongen, …
Ik moest het toch even controleren. Motek, dat was toch een geheel instrumentale post-rockband? Ik wist het vrij zeker, maar omdat het gebruik van zang op Port Sunshine zo natuurlijk aanvoelde, begon ik aan mezelf te twijfelen. Maar ik had gelijk, op hun sterke debuut-cd klonk wel een paar keer …
Elk jaar rond Prinsjesdag is er kermis in mijn woonplaats. En de kermis brengt niet het allerbeste in de stad naar boven. Ineens lopen er mensen rond in jouw stad waarvan je nooit wist dat ze in jouw stad woonden. Mensen die waarschijnlijk normaal alleen maar in hun trainingspak, op …
In 1992 leefde Kurt Cobain nog, verscheen REM’s Automatic for the People, en verscheurde Sinéad O’Connor een foto van de Paus. Het is ook het jaar dat het laatste album van Shelleyan Orphan verscheen. Tot 2008 dan, want na zestien jaar is er nieuw werk van Caroline Crawley en Jemaur …
