Auteur: fuc
Amanda Palmer
Walter Sickert and the Army of Broken Toys
Bob Dylan – Tell Tale Signs (2-cd)
Een jaar of zestien moet ik geweest zijn toen ik bij een wat oudere vriend een grote Bob Dylan-collectie zag. Hij had alle officiële releases, had een boek met Dylan’s teksten: hij was fan. Dylan was op dat moment, begin jaren tachtig, in de Here. Wat later begreep ik dat …
Joe Lynn Turner – Live In Germany
Zo langzamerhand krijg ik een ongemakkelijk gevoel bij Joe Lynn Turner. Nog niet zo lang geleden maakte hij bekend op tournee te gaan met een band die Purple Rainbow zou gaan heten, waarmee hij inderdaad alleen songs van Deep Purple en Rainbow zou gaan uitvoeren. Ook op dit live-album zijn …
Woost – Welcome To Teleskopia
De nieuwe Woost! Hun derde volledige album en nummer één en twee zijn ook al besproken op File Under, inclusief een hilarisch interview. Nu mag ik er wat over gaan zeggen en ik zeg er eerlijk bij, dat doe ik zonder de eerste twee gehoord te hebben. En hoe moet …
The Datsuns – Headstunts
Als volwassene heb ik nooit veel met auto’s gehad. Dat was als kind wel anders. Ik had namelijk een racebaan waar je Matchbox-autootjes vanaf een hoogte kon laten starten. Via loopings en bochten kon het karretje dan naar de finish rijden. Als ze het haalden. Ik hield hele competities waarbij …
Max Richter – 24 Postcards in Full Colour
“Who says ringtones have to be so bad?”, vraagt Max Richter zich af. Dat kan dus beter, vindt-ie. En hij voegt meteen de daad bij het woord, want zie hier: 24 Postcards in Full Colour. Even een korte introductie: Richter is een van de meest begaafde componisten van neoklassiek, en …
Seventh Wonder – Mercy Falls
Een progmetalband en een concept-album. Oh jee, ook nog een gesproken intro, gevolgd door instrumentale stukken vol Dream Theater-achtige kijk-mamma-zonder-handen-breaks. Ik zie de bui al hangen. Een stel Zweedse Dream Theater-adepten die nog eens dunnetjes overdoen wat hun idolen al een tijdje doen en daar – uiteraard – niet in …
3rd Machine
Epica
Silvery – Thunder & Excelsior
Een veelbelovende gitaarriff, een kek orgeltje, meer is er niet nodig om mij op het puntje van de stoel te krijgen. Het Londense Silvery lukt het meteen bij de eerste tonen van “Horror”. Is dit de nieuwe Supergrass? Is dit soms de nieuwe Caesars? Ik zou er bijna een moord …
Growing – All The Way
Growing, dat was toch die ambient/drone band? Met dat dreigende totaalgeluid? Opgebouwd uit overstuurde gitaren zonder ooit zo heavy als Sunn o))) te worden? Dat dacht ik ook ja. Mooie dingen in het verleden van gehoord. Maar nu niet meer, want de band heeft teveel naar die olijke mallerds van …
Earthbend – Harmonia
‘Een doodsaai stemgeluid’, zo omschreef collega Marty de stem van Earthbend’s André Kunzel ten tijde van Young Man Afraid. We zijn ruim anderhalf jaar verder en de goede man is zowaar wat beter gaan zingen. Luister maar eens naar de tenenkrommende zang, inclusief Duits accent, op “Hula Roadsong” van Young …
The Courteeners – St. Jude
Zanger Liam Fray van The Courteeners heeft nogal een grote mond. Sterker nog, zijn mond is nog groter dan die van mede-Mancunian Noel Gallagher van Oasis, en dat wil wat zeggen. Op St. Jude, in het prima klinkende “What Took You So Long?”, benoemt hij zichzelf tot een ‘Morrissey with …
Hautekiet en De Leeuw – Waar
Waar laat een volwassen duo horen. Het klinkt als een lullige opmerking, alsof het jeugdige vuur verdwenen is en plaats heeft moeten maken voor een al te braaf geluid, ontworpen voor de ouder wordende muziekliefhebber en de theaterbezoeker-met-abonnement. Maar dat bedoel ik niet. Vuur, elan en jongensachtig enthousiasme klinken wel …
De Jeugd Van Tegenwoordig – De Machine
Een plattelandsjongen (van origine, althans) als ik ruikt graag aan het stadse leven. Soms denk ik zelfs dat ik het wel een beetje doorheb, dat stadse leven. Dan hoor ik van die dartele riedeltjes, over een godsonmogelijk strakke beat, en zowaar voel ik me bijna thuis in de drukte. Helaas …
Five O'Clock Heroes – Speak Your Language
Ik had in een aantal recensies al wel gelezen dat de Five O’Clock Heroes nog wel eens met The Police werden vergeleken. Bij het begin van Speak Your Language leek die vergelijking me een beetje vreemd: ik hoorde gewoon een grappig, springerig gitaarbandje, niet heel slecht maar ook niet heel …
Lagwagon – I Think My Older Brother Used To Listen To Lagwagon
Na de zware emotionele bevalling rondom de release van Resolve heeft het toch alweer drie jaar geduurd voordat Lagwagon met iets nieuws op de proppen komt. Best lang, met name als je bedenkt dat Resolve feitelijk in een spontane creatieve opwelling naar aanleiding van de dood van voormalig drummer Derrick …
Madison Violet – Caravan
Laat je niet in verrassen door het hoesje: Madison Violet heeft niets met gothic uit te staan, zelfs niet met iets wat in de verte de country-variant genoemd zou kunnen worden, country-noir. Het Canadese duo Brenley MacEachern en Lisa MacIsaac brengt op folk gebaseerde poppy countryliedjes. Goedbeschouwd kan Caravan als …
Cavemen / Sean Walsh Band
Lichtelijk aangeschoten, van café naar café slenterend, zou ik zomaar helemaal blij kunnen worden van een band die nummers van Nick Cave staat te spelen. De kans dat je Nick Cave zelf nog kunt zien spelen in een intieme zaal lijkt me kleiner dan het winnen van de Staatsloterij, dus …
Island Line
Joey Cape – Bridge
Ik kan het doorgaans wel waarderen als punkbandjes bewijzen dat hun liedjes zonder alle electrische opsmuk nog steeds knallen. Akoestische experimenten leveren dan ook niet zelden zeer leuke plaatjes op. Vier jaar geleden brachten No Use For A Name’s Tony Sly en Lagwagon’s Joey Cape gezamenlijk een van alle opsmuk …
Joey Cape – Bridge
Ik kan het doorgaans wel waarderen als punkbandjes bewijzen dat hun liedjes zonder alle electrische opsmuk nog steeds knallen. Akoestische experimenten leveren dan ook niet zelden zeer leuke plaatjes op. Vier jaar geleden brachten No Use For A Name’s Tony Sly en Lagwagon’s Joey Cape gezamenlijk een van alle opsmuk …
Antony and the Johnsons – Another World (EP)
Wat was het lang wachten op nieuw materiaal van Antony and the Johnsons! Tuurlijk, Antony zelf heeft sinds de release van I Am A Bird Now in 2005 nog wel andere dingen gedaan, bijvoorbeeld met Hercules And Love Affair, maar het wachten was voor de vele fans toch vooral op …