‘Trashcan Americana’ noemen ze het zelf, vrolijk en met een biertje in de hand. ‘Bluegrass-noir’, zou je het ook kunnen noemen, maar dan wel de bizar-vrolijke variant. Kredietcrisis? Wat nou kredietcrisis? Zolang er nog bier in de tap zit, de bar nog is gevuld en we ons nog de verhalen …
Bij de eerste klanken van Kericky, het vierde album van het Belgische Confuse The Cat, waande ik me even helemaal terug in de jaren tachtig. Opener “Koi” begint bijna Cure-achtig met mooi en sfeervol gitaarwerk en aanstellerige zang. Het is dezelfde zang die al bij het tweede nummer gaat irriteren. …
Onlangs kocht ik het boek Grijsgedraaid van Leo Blokhuis. Naast het verhaal achter een aantal bekende songs ontbreken uiteraard de lijstjes niet. De combi muziek en mannen levert steevast lijstjes op, nietwaar? Op het lijstje van de tien beste powerballads staat “Parisienne Walkways” van Thin Lizzy. ‘Pardon!?’ roept nu de …
Hoewel hun bandnaam Japans klinkt, hebben we hier te maken met een heuse Engelse band, en wel uit Brighton, thuisbasis van o.a. Fatboy Slim. Naast hun thuisbasis is het enige dat Fujiya & Miyagi verder met Fatboy Slim gemeen hebben de voorkeur voor elektronica. Bij Fujiya & Miyagi is dat …
Amerikaanse man uit Chicago met gitaar en mondharmonica speelt en zingt zijn eigen liedjes. Het gaat hier om Fred C. Prellberg III. Zijn tweede album Ten Pennies Make A Dime, opdragen aan zijn vader (inderdaad Fred C. Prellberg II) ademt naar Amerika. En dan met name het Amerika van Bob …
Als ik naar de programmering van North Sea Jazz kijk word ik nooit erg vrolijk. Het zou een jazzfestival moeten zijn, maar staat voor het grootste deel vol met soul, funk en fusion. Erg glad allemaal; en de echte jazz die er speelt is meestal ook van de gladgestreken soort. …
Wat is er met Travis gebeurd? Ik ben luchtige en soms breekbare “Why Does It Always Rain On Me”-achtige nummers van hen gewend, altijd lekker, maar nooit uitbundig. En eerlijk gezegd was ik daar ook wel een beetje klaar mee, zo erg zelfs dat ik de vorige cd The Boy …
Uitgebracht op het sympathieke reissue-label World In Sound en bovendien voorzien van een prachtige hoes: dit moest een fijne kennismaking gaan worden met Cold Sun. Het psychedelische kwartje viel tijdens de autorit die ik hiervoor uitgezocht had niet en tijdens het wachten voor de verkeerslichten besloot ik de cd voor …
Buckcherry is “the Natural Successor To Aerosmith and Mötley Crüe”, volgens de bio. Nou kun je je afvragen of die al aan opvolgers toe zijn. Aerosmith brengt nog voornamelijk verzamelaars uit, maar zet live nog steeds waanzinnige shows neer, Mötley Crüe heeft net een puike comeback achter de rug. Maar …
Alleen al voor de grand opening zou ik het album van Okie Rosette niet hebben willen missen. Voor geen goud. Het heet dan ook niet voor niets “Repeat & Fade”. Openingszin: ‘The place smells like bacon and cologne’. Daar hebben ze me al hoor. Maar dan volgen nog vrolijke blazers, …
En zo stond er een foto van het concert dat Portugal. The Man in Rotown gaf op File Under, terwijl er nog geen stukje verschenen was over hun laatste album Censored Colors. Oeps. Het was er nog niet van gekomen wegens nog veel meer te recenseren en ik had niet …
Vorig jaar was ik behoorlijk onder de indruk van Because Of The Times, een verrassende plaat met lekkere ruige rock. De Kings Of Leon waren toen nog niet echt mainstream te noemen, ik had toen eerlijk gezegd nog nooit van ze gehoord, maar dat kan ook aan mij liggen natuurlijk. …
Toen Storm mij een cd van Anderson ter recensie gaf moest ik eerst even een knop omzetten. Jon Anderson? Ik? Maar het kwartje viel snel. Tuurlijk! Het ging om het Nederlandse Anderson. Ooit zag ik ze zelfs optreden. In mijn gedachten waren ze geworden tot een gitaarduo, maar research leerde …
Toen Storm me vroeg of ik misschien Metal Church wilde interviewen, heb ik bedankt omdat ik Metal Church tot op dat moment eigenlijk niet kende. Ja, wel van naam natuurlijk, ook dat het een band is met een grote reputatie. Ook wist ik dat het de band is van Kurdt …
Als lezer van File Under heeft u vast wel eens het gevoel zélf een oordeel te willen vellen over al die muziek waar u hier over leest. Welnu, dit is uw kans! Het werkt eenvoudig: lees de onderstaande 10 stellingen, verdien een punt voor elke stelling waar u het mee …
Vreemde vogels, eh, bloemen, dit Italiaanse kwartet rond liedjesschrijver en producer Michele Marino. De eerste tien jaar van hun bestaan leverden The Strange Flowers één enkel album af, waarna ze besloten te stoppen. Sinds ze in 2002 weer bij elkaar kwamen, gaat het sneller. Aeroplanes in the Backyard is hun …
De manier van promotie van Everything That Happens Will Happen Today is best briljant. Brian Eno (60) en David Byrne (56) begrijpen hoe het internet werkt. Ze bieden hun album eerst via een soort luisterpaal aan ter beluistering. Als je de mp3’s wilt dan kun je ze voor een vriendelijk …
Khold was eigenlijk gestopt in 2006. Ik heb daar nooit nachten van wakker gelegen, vooral niet omdat ik hun toen laatste release niet echt fantastisch vond. In 2007 brachten een paar leden nog wel een cd uit met hun andere band Tulus, maar kennelijk was dat niet helemaal bevredigend. Tijd …
De discografie van Tim Kinsella, zanger/gitarist/songschrijver van Joan of Arc is encyclopedisch van proportie. De Chicago-scene is rijk (in figuurlijke zin) en Kinsella maakt ‘r (met zijn broers Nate en Mike) al jaren deel van uit. Dit is niet de plek om ’t samen te vatten, daarvoor moet u maar …
Hoe kan ik Edwin McCain ooit gemist hebben? Of zou het de weinig opvallende naam zijn? Hij timmert in elk geval al een aardige tijd aan de weg, met behoorlijk succes in de Verenigd Staten. Nobody’s Fault But Mine is eigenlijk een wat ongelukkige kennismaking, want het is een album …
Volgens mij komt elke zanger met een beetje ego ter plekke klaar als hij (of zij) door het Metropole Orkest gevraagd wordt om een vocale gastrol te vervullen. Zo zal het met Golden Earring’s Barry Hay waarschijnlijk niet anders gegaan zijn. Het is eens totaal wat anders dan met je …
Soms is het niet zo handig om vooraf een bio te lezen die meegeleverd wordt. Zo kwam de naam Jack Johnson voor in de bijgeleverde bio van Donavon Frankenreiter’s nieuwe album Pass it around. En tja, als iemand in mijn ogen saaie liedjes maakt dan is het Jack wel. Maar …
