Het is geen schande als je nog nooit gehoord hebt van Roy Brown. Wel zonde. Want hij is één van die vele jump-bluesgiganten, bluesshouters en rhythm & blueshelden die vrijwel niemand zich nog herinnert. Platenmaatschappijen zaten blijkbaar op grotere sterren te wachten (Elvis moest zijn status nog veroveren). Bovendien hadden …
Het moest er uiteraard van komen: twee jaar nadat Johnny Cash At San Quentin in driedelig pak – pardon, in een driedelige editie – verscheen, kunnen we de definitieve versie van die andere legendarische gevangenisplaat van the man in black aanschaffen. Is er ook werkelijk reden om dat te doen? …
Je moet maar lef hebben: de tijdschriftenbranche ligt op z’n gat (als je blad geen Linda heet, tenminste) en de bestaande poptijdschriften delen mee in de malaise, zijn ernstig op hun retour of hebben hun bestaansrecht volledig afgestaan aan het internet. En dan toch met een tijdschrift over muziek te …
Vorig jaar verscheen – volkomen onverwacht – een nieuwe plaat van Pat Cupp, Long Time Coming. Sinds de jaren vijftig is er weinig belangwekkends van de man verschenen, hoewel hij vooral in de zeventiger jaren nog wel hier en daar opdook. De release van Long Time Coming was goed getimed, …
Eerlijk gezegd weet ik niet of Sean O’Brien aan de overkant van de plas enige naam heeft opgebouwd. Na vijfentwintig jaar in het vak en een handvol bandjes achter de rug is Goodbye Game pas het tweede levensteken van hem dat mij bereikt. Het eerste was zijn vorige plaat, Seed …
Waar laat een volwassen duo horen. Het klinkt als een lullige opmerking, alsof het jeugdige vuur verdwenen is en plaats heeft moeten maken voor een al te braaf geluid, ontworpen voor de ouder wordende muziekliefhebber en de theaterbezoeker-met-abonnement. Maar dat bedoel ik niet. Vuur, elan en jongensachtig enthousiasme klinken wel …
Laat je niet in verrassen door het hoesje: Madison Violet heeft niets met gothic uit te staan, zelfs niet met iets wat in de verte de country-variant genoemd zou kunnen worden, country-noir. Het Canadese duo Brenley MacEachern en Lisa MacIsaac brengt op folk gebaseerde poppy countryliedjes. Goedbeschouwd kan Caravan als …
‘Trashcan Americana’ noemen ze het zelf, vrolijk en met een biertje in de hand. ‘Bluegrass-noir’, zou je het ook kunnen noemen, maar dan wel de bizar-vrolijke variant. Kredietcrisis? Wat nou kredietcrisis? Zolang er nog bier in de tap zit, de bar nog is gevuld en we ons nog de verhalen …
‘Trashcan Americana’ noemen ze het zelf, vrolijk en met een biertje in de hand. ‘Bluegrass-noir’, zou je het ook kunnen noemen, maar dan wel de bizar-vrolijke variant. Kredietcrisis? Wat nou kredietcrisis? Zolang er nog bier in de tap zit, de bar nog is gevuld en we ons nog de verhalen …
Wat mij betreft is de Amerikaanse westkust helemaal niet het relaxte, zonnige, met mooie en gezonde mensen bevolkte gebied waar het vaak voor gehouden wordt. Zoals veel te vaak heeft de toeristenindustrie dat beeld geschapen en in stand gehouden. Hulp heeft ze daarbij – wellicht onbewust – gehad van de …
Toen onze favoriete dominee zich nog niet op de kansel begaf, had hij al wel een podium gevonden om ons, nederige dienaren van de rock ‘n’ roll, om de oren te slaan met zijn gitaar. Dat podium zag er uit als een worstelarena en de voorganger droeg een prachtig Mexicaans …
Vreemde vogels, eh, bloemen, dit Italiaanse kwartet rond liedjesschrijver en producer Michele Marino. De eerste tien jaar van hun bestaan leverden The Strange Flowers één enkel album af, waarna ze besloten te stoppen. Sinds ze in 2002 weer bij elkaar kwamen, gaat het sneller. Aeroplanes in the Backyard is hun …
Vreemde vogels, eh, bloemen, dit Italiaanse kwartet rond liedjesschrijver en producer Michele Marino. De eerste tien jaar van hun bestaan leverden The Strange Flowers één enkel album af, waarna ze besloten te stoppen. Sinds ze in 2002 weer bij elkaar kwamen, gaat het sneller. Aeroplanes in the Backyard is hun …
‘I had a six pack of beer in the bushes / the weekend I turned eighteen. Snuck out of the back while my mom and dad watch Johnny Carson on TV. / I picked her up at the end of the road. / Red bandana in her hair. / Turned …
Ooit gaf Mogwai Iggy Pop een andere context. Als zijn stem ergens opdook, zette ik me schrap voor een aanzwellende geluidsstorm, een crescendo van gierende gitaren en andersoortig lawaai. Hoe slim was het om een pratende Iggy heel zachtjes het briljante Come On Die Young te laten openen? Automatisch ging …
Hoeveel hedendaagse, eigentijdse indie-diva’s lopen er eigenlijk rond? Ik heb het idee dat de eerste helft van de jaren negentig meer prachtige stoere dames heeft opgeleverd dan de eerste helft van het huidige decennium. Naast uiteraard Kim Deal en Kim Gordon en eventueel Courtney Love waren er de net iets …
Laten we een tijdlijn trekken: in de tweede helft van de jaren zestig was er de oorspronkelijke grote golf van garagerock, freakbeat en psychedelica. Ongeveer twintig jaar later kregen we de eerste neo-psychedelica, ontdekt door jonge muzikanten die, onder invloed van punk, een eigen draai aan het genre gaven. Voor …
Laten we een tijdlijn trekken: in de tweede helft van de jaren zestig was er de oorspronkelijke grote golf van garagerock, freakbeat en psychedelica. Ongeveer twintig jaar later kregen we de eerste neo-psychedelica, ontdekt door jonge muzikanten die, onder invloed van punk, een eigen draai aan het genre gaven. Voor …
Welk verhaal je ook wilt vertellen over Arizona Motel, onvermijdelijk zal het gaan over de te vroege dood van Chris Gaffney. Samen met Dave Gonzalez vormde hij de kern van de Hacienda Brothers. Of je nu wilt of niet, de liedjes op deze derde plaat komen daardoor in een bijzonder …
Het lijken muziekstijlen die niet te verenigen zijn: primitieve blues, avant-gardistisch gitaarlawaai, modern klassieke muziek en elektronica. Toch komen ze bij elkaar in de biografie van John Fahey. Ooit een revolutionair finger-picking gitarist, platenverzamelaar, groot kenner van de wortels van de blues, ontdekker van beroemde muzikanten (Leo Kottke bijvoorbeeld), maar …
In de zomer van 2004 liep ik over de campus van Berkeley University naar Sproul Plaza. Een historische plek, want hier was het dat veertig jaar daarvoor Joan Baez “We Shall Overcome” zong en een studentendemonstratie aanvoerde. In de jaren erna zou dit plein en de aangrenzende Telegraph Street met …
Goed gevonden, die afbeeldingen in het cd-hoesje. Het zijn allemaal schilderijen die opgeduikeld zijn in kringloopwinkels. De ene is nog kitscheriger dan de andere. Denk nou niet dat deze plaat rond Darren Hayman (van Hefner-faam) een coveralbum is. Hoewel: slechts de helft van de veertien tracks zijn geschreven door de …
De eerste verrassing van deze verzameling videoclips is de beeldkwaliteit: waar de muziek van onze favoriete kanselprediker Reverend Beat-Man rauw, ranzig en op z’n best lo-fi is, zijn de opnames hier van uitmuntende kwaliteit. Ze zouden zo op MTV of TMF kunnen (als die zenders nog videoclips uit zouden zenden), …
Zoals dat gaat als een muziekgenre met de doodgraver is meegegeven: er blijven altijd muzikanten hun eigen hoogstpersoonlijke wiel uitvinden. De hoogtijdagen van de lo-fi liggen al meer dan tien jaar achter ons, maar Dean Wells werkt nog steeds in hoog tempo aan zijn basaal opgenomen liedjes. Sinds 1999 heeft …
Cómo Te Llama is de tweede soloplaat van Albert Hammond, Jr., gitarist van The Strokes en – toegegeven – bij tijd en wijle een begenadigd liedjesschrijver. Hij mist het venijn van de werkjes van Julian Casablancas en ook diens net iets scherpere stemgeluid. Over de urgentie die hun bandje op …
