Andrew WK – The Wolf

Hmm hmmm. Deed Andrew W.K. (short for: “White Killer” of “Women Kum” maar eigenlijk “Wilkes-Krier” naar zijn beide ouders) met zijn vorige plaat I Get Wet nog zijn uiterste best te shockeren met een aardig ranzige hoes waarop zijn kop aan gort geslagen leek, op the Wolf heeft hij een …

VA – Popronde 2003

Lovenswaardig initiatief, die popronde. Ooit in 1994 begonnen in alleen Nijmegen, kunnen bandjes nu op tien plaatsen in het land optreden. Als je goed genoeg bent natuurlijk. Want zo luisterend naar de bands die op de promo-cd staan van de popronde 2003, kwam kom je toch wel tot de conclusie …

Warren Zevon – The Wind

Soms gaat de tijd sneller dan je wilt en word je door de feiten achterhaald. Tot voor kort was ik er in geslaagd Warren Zevon te negeren. Het was hier dat ze me toch eens aanspoorden te gaan luisteren. En toen snapte ik helemaal niet waarom ik hem had weten …

Willem Van Ekeren – Bach Bukowski

Daar zit hij in de hoek van de kroeg. Met immer norse blik en een beetje in zich zelfgekeerd, de onbegrepen pianist. Zijn vingers bewegen zich schijnbaar nonchalant, maar toch met nodige precisie over de toetsen van de piano, terwijl hij ondertussen met zijn door zware shag verruwde stem op …

Epica – The Phantom Agony

Om gotisch metaal niet in kitsch of cliché te laten vervallen moet je toch best je best doen. Dergelijke bandjes schieten , vooral in Nederland, als paddestoelen uit de grond. Niet alle paddestoelen zijn echter eetbaar, velen maken je ziek en een enkeling is zelfs dodelijk. Het gezwam van Epica …

Venus Flytrap – Hoovering

My First Sonny Weissmuller / Konkurrent Het gebeurt me niet vaak met een plaat, dat ik steeds weer terugspoel naar de eerste tracks gewoon omdat ze bloedmooi zijn. Nou bij Venus Flytraps’ tweede plaat Hoovering gebeurt het me bijna continu. De openingstrack “My Friends The Insects” dat naadloos overgaat in …

Sgt. Petter – It's a Record

Meestal is het leven van een kleine platenmaatschappij niet even gemakkelijk. Ondanks het uitbrengen van diverse pareltjes van CDs, ondanks de beperkte budgetten, ondanks het harde werken. Nog steeds harder werken, nog immer kleine oplages, dito inkomsten en vooral credibility van de ‘kenner’. En van kenners alleen komt er niet …

Sea of Green – Chemical Vacation

Sea of Green is een Canadees powerrocktrio van de beste soort. Op Chemical Vacation is het drie kwartier lang behoorlijk van dik hout zaagt men planken. Gezegend met behoorlijker zangers, alhoewel er maar twee echt leadvocals doen, van wie de stemmen ergens liggen tussen wijlen Layne Staley en Scott Weiland …

Enchant – Tug of War

Ik heb altijd een beetje ruzie met Enchant. Ook na talloze speelbeurten weet ik niet wat ik met die band aan moet. Da’s best raar. De productie van de nieuwe plaat Tug of War is subliem, de songs zijn zeer afwisselend en muzikaal steekt het, zeker als je wel wat …

Killing Joke – Killing Joke

Mensen die bij Killing Joke alleen denken aan “Love Like Blood” en uit een soort van vals jeugdsentiment hun nieuwe titelloze plaat gaan kopen zullen dit nog lang bezuren. Denk je bij Killing Joke ook aan “The Wait” van het debuutalbum, omdat je dat misschien kent van Metallica’s Garage Days …

Ephemera – Air

Hoe lief kunnen popliedjes klinken en kan het nog liever dan Ephemera op hun CDs die nu eindelijk allemaal verkrijgbaar zijn in Nederland door de distributie-deal die deze drie dames voor hun eigen label Ephemera-music gesloten hebben met Fountmusic. Vast niet veel liever dan op Air. Kietelend met zachtse eendendons …

Rhinoceros – Tiny Ghosts

Tips op mailinglijsten die elke muziekjunk leest. Wie heeft er geen last van die ‘spam’ en voelt zijn knip daardoor al weer kriebelen? Het ergste zijn natuurlijk meelezende muzikanten die ongevraagd hun eigen muziek de hemel in gaan prijzen. Tenzij ze gelijk hebben. Maar ja hoe kom je daar achter? …