Ik probeer altijd om recensies op tijd af te krijgen vóórdat een band in Nederland toert. Met Little Dragon ben ik helaas net te laat. Deze week stonden ze in TivoliVredenburg, het Paard, en Paradiso en dat is ook niet voor niets: de band heeft net twee platen uit. Hun …
Heeft u het Canadese Viet Cong ergens in 2013 live gezien, dan hebt u mogelijk – hipster als u bent – de cassette die ze bij zich hadden aangeschaft. Was u hier niet bij, dan is er nu de release hiervan op cd met als verrassende titel Cassette. Viet Cong …
Met het verstrijken der jaren is de drang altijd de nieuwste muziek te moeten horen en alles te weten gestaag afgenomen bij schrijver dezes. Hoewel ik me graag met de hipste geluiden vermaak, mag ik steeds vaker graag mijn tijd verdoen met het luisteren naar oude meuk uit lang vervlogen …
Techno en techhouse vind ik lastige genres om over te schrijven. Het kale eraan maakt het zo puur en tijdloos, maar het betekent ook dat je er lastiger een mening over kunt geven: wat is nou de essentie waarom ik The Field net wat te langdradig vind maar dat Dave …
Vallenfyre werd opgericht door Gregor Mackintosh die we vooral kennen als oprichter en gitarist van Paradise Lost. Hij schreef zowat het gehele album Icon en was verantwoordelijk voor songs als “Ember’s Fire” en “True Belief”. Songs die in mijn optiek tot de allermooiste in metalland behoren. Na zijn vaders dood …
Het Utrechtse Aestrid heeft in Nederland een behoorlijke reputatie opgebouwd met hun albums en optredens. Ze snuffelden ook al een beetje over de grens, maar met hun nieuwste album No Map Or Address kunnen ze wat mij betreft hun territorium definitief tot ver over de landsgrenzen vergroten. De band rond …
In Engeland zoeken muziekbladen als NME altijd naar de volgende lad rock band, de nieuwste act die muziek maakt die door hele voetbalstadions tegelijkertijd kan worden meegebruld. Bands als The Enemy en Kasabian wordt het label wel eens opgeplakt. Met de meezinger “Helpless” als opener op hun tweede plaat (‘You’re …
Ik had verwacht dat de samenwerking tussen Dustin O’Halloran (Dévics/solo) en Adam Witzie (Stars of the Lid) een eenmalige aangelegenheid zou zijn. Niet omdat A Winged Victory For The Sullen’s eerste album me niet beviel, in tegendeel, het was fenomenaal, maar zo gaat dat nou eenmaal vaak met dit soort …
Onlangs zag ik de uit New Orleans afkomstige Benjamin Booker (1989) en zijn band op de BBC bij Later with Jools Holland. Het leek allemaal zo simpel wat hij daar neerzette, maar ondertussen bevatte dat ene nummer dat hij speelde (“Violent Shiver”) ongelooflijk veel muziekgeschiedenis. Dankzij mannen als Booker is …
Laat ik het maar citeren, want ik wed dat de tekst nog eens van internet verdwijnt: “In our consecutive run of albums, we have been able to say what we want to say and do what we want to do with the LP. We’re not going to stop making music, …
‘And if I call you, I will call you by your name.’ Dat is eigenlijk niet zo’n best teken! Ik las ooit dat geliefden en familieleden elkaar zelden met hun echte naam aanspreken. Koosnaampjes volstaan om de aandacht te trekken. De Bernard Sumner-waardige tekstregel zegt vast iets over de afstandelijkheid …
Karma To Burn is terug bij af en dat siert de band. Ooit kreeg ik van Roadrunner een 10-inch van een onbeduidend bandje in een tijd dat Kyuss groot was, Fatso Jetson de podia bestormde en Clutch inzag hoeveel andere genres er nog waren om te ontdekken. Karma To Burn …
Het is een woord dat ik zelden gebruik in plaatbesprekingen, maar dit keer moet het. Tied To A Star, de inmiddels vierde soloplaat van J. Mascis, is een heuse groeiplaat. Zo eentje die bij eerste beluistering een gaap oproept. Veel dezelfde gitaren en vaak dezelfde gitaarsound. Het zal ongetwijfeld zijn …
En dan is nu het moment aangebroken dat u zegt: “Maar, maar! Zeg Stonehead, waarom ga je nog een plaat bespreken die in augustus al bij KindaMuzik en 3voor12 besproken is? Het is zo wel een beetje gemakzuchtig hoor, dat elke-dag-een-recensie-experiment van je!” En dat is dan ook nog een …
Distant Satellites, het nieuwe studioalbum van Anathema verscheen ergens hartje zomer. Volstrekt belachelijk. Anathema maakt namelijk bij uitstek herfstmuziek. Al enkele decennia lang zelfs. Ooit begonnen als meesterlijk death/doom-bandje zijn ze nu al een jaar of tien op het pad van de meer melodieuze, melancholische rock. En hoe. Er zijn …
Om de zoveel tijd stuurt de hoofdredactie van File Under een stapel binnengekomen promo-cd’s door naar de diverse schrijvers. Van de stapel veelal elektronisch spul die ik de afgelopen maanden kreeg toegestuurd, waren er maar twee cd’s die mijn vriendin uit zichzelf in de speler bleef schuiven: de electroswing van …
Stel, je bent een nogal agressief opgefokt konijn dat toevallig door een blanke gast is geïntroduceerd omdat je drie woorden achter elkaar foutloos kon uitspreken. Dan zou ik als ik 50 Cent was heel snel alle miljoenen bij elkaar optellen en zo snel mogelijk mezelf producer noemen en nieuw talent …
Er zijn bands wiens muziek je uit duizenden herkent. De band The Hidden Cameras, rond de Canadees Joel Gibb is er wat mij betreft zo’n eentje. De stem van Gibb wordt standaard voorzien van een lichte echo dat in combinatie met het ruimtelijke geluid dan klinkt alsof het in een …
Eigenlijk is het wel een “bold statement”, om het maar in het goed Nederlands te zeggen. Gewoon jaren lang aan een plaat werken, zonder dat iemand dat weet en dan de via de vrouw van de gitarist, middels een tweet, het bestaan ervan aankondigen. Maar als je creatieve hoogtepunt in …
Het is nog maar krap een jaar geleden dat ik kennismaakte met het talent van de zusjes Lily en Madeleine Jurkiewicz via een veelbelovende EP en het snel daarop volgende debuutalbum. Ik vond het debuutalbum door gebrek aan variatie een beetje tegenvallen. Op Fumes, hun tweede album, is daar aan …
Al de hele maand november ben ik nu elke dag een muziekrecensie op deze site aan het schrijven. Het is een persoonlijk experiment in het kader van Nanowrimo, zelfdiscipline en het feit dat ik nu tien jaar op deze site schrijf. Maar na een week concentratie op elektronische acts heb …
DubbelMono Bob Dylan & The Band – The Basement Tapes – RAW Stonehead Röyksopp – The Inevitable End Vonx The Gathering @ Doornroosje 25th anniversary show Ewie Viet Cong – Cassette Gr.R. Wallis Bird @ Ekko Ludo Off Land – Quinarian André Röyksopp – The Inevitable End tBeest Museé Mecanique …
The Basement Tapes waren niet het resultaat van een jamsessie in het kluizenaarshol van een vermoeide muzikant, maar werden over een periode van een aantal maanden in 1967 op drie verschillende plekken opgenomen. Toen eind 1967 John Wesley Harding, Bob Dylans rootsalbum, uitkwam, – akoestisch in een tijd van psychedelische …
