Artstravaganza is alweer het zevende album van het duo Melissa Logan en Alex Murray-Leslie. De plaat maakt deel uit van een Gesamtkunstwerk genaamd SCREAM, een nieuwe media, audio en visueel spektakel dat in diverse grote musea in de wereld te zien zal zijn. Waar gaat het over bij de dames? …
Het kan zijn dat ik een beetje verward overkom. Dat komt omdat ik nu eenmaal nooit had verwacht dat ik toch een keer een – zeker voor mijn persoontje – historisch muziekmoment mocht meemaken. Sowieso was het concert van Goldfrapp in de Londense Royal Albert Hall met twintigkoppig strijkorkest en …
Een oplage van 150 stuks, enkel op vinyl verkrijgbaar. Labels die dit soort muzikale projecten een kans geven verdienen sowieso al een standbeeld. In dit geval het Belgische Morc Tapes. Het gaat hier om de release van A Still From The Film van Karina ESP. Hierachter zit de Engelsman Chris …
Eerder dit jaar, op het Duitse gothicfestival Amphi kocht ik twee cd’s van zangeres Tying Tiffany, respectievelijk haar bij Trisol verschenen derde en vierde album. Een vriend van me – hoi Pepijn – had haar getipt omdat ze wel wat weg zou hebben van Crystal Castles en vage witchhouse. De …
Er is niks mis met goede poppunk, punkpop of alternative rock of hoe je het ook wilt noemen. Minder snel dan The Descendents, meer poppy dan Jawbreaker en nog net niet zo bijdehand als Weezer, maar Joyce Manor maakt per plaat wel veel meters. Dit is de derde plaat van …
Big Boss Man is hier niet de worstelaar, maar een door muziek uit de jaren zestig en zeventig geïnspireerd Engels combo met een voorliefde voor funk, jazz, R&B en soundtracks, allemaal stevig leunend op het Hammondorgel. Last Man On Earth schijnt een conceptplaat te moeten zijn, met de titel als …
Wie het nieuwste 8-track EP-tje van De Staat afdoet als een gimmick, mist wat. Het is al een week lang de favoriete plaat van mijn vriendin. “Waag het niet om er iets negatiefs over te schrijven!” riep ze. Nou is dat ook vrij lastig. Alles wat al zo goed was …
1974. Het was de tijd dat bands vrijwel jaarlijks een nieuw album uitbrachten. Queen had binnen een jaar twee albums uitgebracht en was op tournee door Engeland toen het in maart 1974 het Rainbow Theatre in Londen aandeed. In november 1974 werd het derde album, Sheer Heart Attack, uitgebracht en …
Je hebt van die bandjes die de hobbel van de doorbraak maar niet weten te nemen. Terwijl alle elementen toch aanwezig lijken te zijn. The Pineapple Thief is zo’n bandje. Al een jaar of vijf, zes denk ik ‘bij het volgende album komt die volgende stap er écht’. En muzikaal …
Eind jaren negentig van de vorige eeuw vond ik Crowbar, samen met Unearth en Pro-Pain een soort hub voor nieuwe bands in de metal. Gastjes die net kwamen kijken zoals Chimaira en Killswitch Engage of Trivium, die konden altijd op een warm metalwelkom rekenen van Kirk Windstein van Crowbar. Hij …
Het verzadigingspunt qua talentenjachten op tv is zo onderhand wel bereikt. Bij mij althans wel. ‘De beste singer-songwriter van Nederland’ vind ik een van de leukste varianten van al deze programma’s, al moet ik bekennen dat ik hier ook niet echt meer voor thuisblijf, aan het derde seizoen ben ik …
Ik weet niet waar het door komt, maar Australische prog is meestal nogal rough around the edges. Het klopt allemaal wel, maar je krijgt de indruk dat ze qua productionele vaardigheden nog twee decennia achterlopen. Misschien is het ook gewoon een kwestie van geld, want Australië is volgens mij niet …
Jaap Boots – Donderweg. Mijn leven in de fast lane van de popmuziek.rtfAchterop staat de auteursfoto: een klein hoedje, een sik. Zijn ogen dichtgeknepen tegen de zon. Waar kennen we die man toch van? De opgefokte medewerker van het tv-programma Onrust is het, Mr. Lee is het ook, van Mister …
Er was een tijd dat zangeressen vooral de functie hadden om mooi te zijn en mooi te zingen. Vrouwen die zelf hun liedjes schreven, je moest er niet aan denken. Als ze het al konden. Inmiddels is het 2014 en zijn er de nodige vrouwen aan het muziekfront die heel …
Eind jaren zeventig hadden we nog maar twee televisienetten. Makkelijk en overzichtelijk, ongelooflijk voor te stellen door de kids van nu. We waren toen met zo’n twaalf miljoen Nederlanders en, hoewel ik geen idee heb of er in die tijd al kijkcijfers gemeten werden, dan kan het dus maar zo …
Net als bij de EP Secret Showroom heeft Counter Jib gekozen voor een cd die zit vastgeklemd op een uitklapbaar hoesje op vinylsingleformaat. Onhandig om in je kast te zetten, maar o wat is het weer prachtig gedaan. Op die EP waren ze al te horen als een rockband in …
Tuurlijk, Gee Brown is eigenlijk de Alkmaarse songwriter Guido Bruin die met studiotechnicus Gijs Steenbergen wat reggae in elkaar wilde knutselen. Dat deed hij. En nog een keer voor The Dropout Party, maar dan in Portugal. Daar ontmoette hij trompettist Paul Robert die alle partijen voor deze plaat inspeelde. Toen …
In 1985 begon Mats ‘Dalton’ Dahlberg, voormalig drummer van Treat, een poprockbandje: Dalton. Ze maakten twee albums, The Race Is On (1987) en Injection (1989) en daarmee – en met de koffers vol haarlak en schoudervullingen – toerden ze een tijdje rond, vooral in Zweden zelf. In 2012 kwamen ze …
Mocht je gevoelig zijn voor het droeve karakter van de herfst, dan moet je Passerby van Luluc niet draaien. Je donkere gevoel zal namelijk alleen maar versterkt worden. U bent gewaarschuwd. Achter Luluc zitten de Australiërs Zoe Randell (vocalen en gitaar) en Steve Hasset (vocalen, bas, fluit, mandoline, percussie en …
Groot nieuws was het. Eind augustus laat een band uit Baltimore via Noisey weten dat op hun nieuwe Pianos Become The Teeth-album niet meer zal worden geschreeuwd. Een deel van de fans is niet geamuseerd. Strepen in het zand worden getrokken, kampen worden verdeeld. Want een lekker potje schreeuwen kan …
Met zo’n albumtitel moet ik natuurlijk gelijk aan de nieuwe plaat van Flying Lotus denken (You’re Dead!). Die propt 19 songfragmenten in minder dan een half uur, weeft de dood als Groot Thema erdoorheen en boezemt met de clip van “Never Catch Me” diepe indruk in. Maar Death After Life …
Gitarist Chris van Niekerk en Beukes Willemse zijn Zuid-Afrikanen die naar Londen verhuisden, daar Livingston oprichtten en gelijk verkasten naar Berlijn. Livingston is een stevige rockband met Tool, Placebo en Muse als invloeden. Zeker Placebo minus het karakteristieke stemgeluid van Brian Molko. Maar Livingston heeft genoeg klasse, melodie en structuur …
mij=BMG
Oh, wat is-ie toch charmant en slim. Zijn twee tv-optredens bij DWDD waren bijna hetzelfde: ongeïnteresseerd en afwezig gaf hij keurig een voorgerepeteerd antwoord op alle vragen. Hij draaide tegelijkertijd een rondje op zijn kruk en hing precies zo de clown uit dat half Nederland het erover had. Stoned op …
39 minuten muziek, da’s voor space- en krautrockbegrippen bijna een EP. England Have My Bones van Earthling Society is een vinylrelease, vandaar. Opener “Aiwass” is een elf minuten durende soundscape die Monomyth-liefhebbers wel zal aanspreken, maar die mij toch vooral voorkomt als een intro dat te lang duurt. Dat gezegd …
