Het regent nog steeds indiefolkbands, en als je hier maar geen genoeg van krijgt dan zit je de komende jaren vast nog wel snor. Als je een nieuw bandje voor nu zoekt, dan zou je je eens in het uit Baraboo, Wisconsin (Amerika) afkomstige Phox kunnen verdiepen. In 2013 was …
Het was geen fijn jaar voor AC/DC. Allereerst was er het nieuws rond Malcolm Young, die tal van gezondheidsproblemen gehad blijkt te hebben, met als nekslag de dementie waardoor hij de band noodgedwongen moest verlaten. Vervolgens was er het gedoe rond drummer Phil Rudd, die drugs- en de bijbehorende gedragsproblemen …
States And Empires komt uit Wales en is de opvolger van Attack! Attack!. Met dit debuut profileert States And Empires zich als een powerrock- annex hardrockband met lichte punkinvloeden. Zelf halen de heren grunge als belangrijkste invloed aan. Maar, aan bands als Silverchair en Bush hebben we al meer dan …
Blueneck draait al mee sinds het begin van dit decennium, maar op de een of andere manier zijn ze toch nog steeds uit de greep gebleven van het grote publiek. Er is wel een klein genootschap fijnproevers dat de albums van deze Britse kruisbestuiving tussen etherische post-rock en progrock weet …
Vanaf 2004 timmert het Australische Howling Bells al aan de weg. Het bracht ons drie albums en het leverde ze op File Under lovende recensies op. Dat zou je natuurlijk als een hoogtepunt kunnen zien, maar het hielp ze niet aan hun doorbraak. Het had dus zomaar gekund dat de …
Punk en hardcore blijven prima samengaan, zelfs als metal- of postcore-aanhef. Black Art uit Forest of Dean, Gloucestershire, Engeland begrijpt dat. Overduidelijk harder en woedender dan The Ghost Of A Thousand en op sommige punten ietwat melodieuzer dan de gemiddelde noise- of screamocoreband. Engeland weet er wel raad mee. Niks …
Kerstalbums. In Nederland denk je dan toch vooral aan James Last, Michael Bublé en Nick & Simon. In Amerika is het echter allebehalve ongewoon dat ook rockers zich met dergelijke albums bezighouden. Meestal weet ik die te vermijden, maar ik heb wel een keer een kerstalbum van Rob Halford mogen(/moeten) …
Er komt ongelooflijk veel uit aan releases. Zoveel, dat het mijns inziens ondoenlijk is om alles wat interessant zou kunnen zijn te beluisteren. Maar ookkrieb ik doe mijn best. Als echter de eerste albums van een artiest/band langs mij heen gegaan zijn, dan kost me het steeds meer moeite om …
Echte shoegazer rock en indiepop komt gewoon uit Engeland. Amerika probeert het wel om per tijdvak zijn vinger te leggen op de dromerige gitaarpop met gruizige feedback en uitgesponnen gitaarexcercities, maar het wil maar niet lukken. Voices In My Head is de eerste plaat die Light FM in Europa uitbrengt. …
This Should Work van DAWA ziet er goed en verzorgd uit.Het hoesje is doorschijnend om de bijgeleverde fotokaarten van de vier bandleden er achter te kunnen stoppen. Zo kun je steeds een andere hoes hebben. De band komt uit Oostenrijk, een land dat naar mijn weten niet echt muzikale hoogstandjes …
The Urban Voodoo Machine kreeg op File Under al tweemaal eerder een seal of approval, van zowel Ewie als mijzelf. Feestelijke gypsy rock met iets minder feestelijke teksten, dat is kort samengevat het genre. Of beter gezegd de mengelmoes van genres. Zoals Ewie het treffend omschreef ‘alsof de wereld van …
Er zijn maar heel weinig artiesten die zo vaak zijn gecoverd als dat illustere viertal uit Liverpool, u kent ze wel, The Beatles. De originaliteitsprijs krijgen die maffe heren van The Flaming Lips dus niet voor de onderwerpkeuze van dit net verschenen album. De uitvoering daarentegen is wel de moeite …
The Oblivians zijn een grote naam in het hedendaagse garagerocklandschap. Een van de zijprojecten is het door Greg Cartwright aangevoerde Reigning Sound. Het was qua releases stil rond hen sinds 2009, het jaar waarin hun laatste album Love & Curses verscheen. Wel werd er een nieuw contract bij een platenmaatschappij …
Eigenlijk is op deze EP al binnen een minuut duidelijk dat het vertrek van bassist Tom McClean weinig verschil heeft gemaakt voor het geluid van Haken. De nieuwe bassist Conner Green is even aanwezig als zijn voorganger. Natuurlijk, de songs op deze EP zijn eigenlijk oude songs die zijn opgepoetst …
Vroeger zou je het Franse Persian Rabbit bijna als superformatie bestempelen. Althans, als je Ed Wood Jr., Two Left Ears, Tang, Bisou Bisou en Green Vaughan tenminste kent. Zanger en frontman Nico Djavanshir wordt met zijn theatraal gehuil en pathetische sluimerpartijen bijgestaan door Mathieu Deprez op contrabas, Olivier Desmulliez met …
Een begenadigd gitarist met een warme stem. Liedjes die ook zonder opsmuk krachtig blijven, en dan ook nog met prima teksten. Vreemd dat Richard Thompson tot 2014 wachtte tot hij een officiële akoestische plaat uitbrengt, maar goed, nu is er Acoustic Classics. Tegenwoordig struikel je over de elektrisch versterkte folkpopbandjes, …
Steve Albini wierp zichzelf maar weer eens op als de indie-producer van Amerika. Dit keer met The Screaming Females, een alleraardigst Yo La Tengo-achtig bandje dat af en toe wat knipoogt naar wat Engelse wave uit de jaren ’80 en de punk van Patti Smith. Het trio uit New Jersey …
Op 16 juli 2012 overleed Jon Lord, een van de muzikanten die in de jaren zeventig zorgde voor een herwaardering van de toetsen in de rock. Geen dunne Farfisa-orgeltjes, geen tinkelende piano’s, maar vooral vuige orgelklanken door gitaarversterkers. Toch was er ook een andere kant aan Jon Lord: die van …
Aha, het o zo belangrijke tweede album! Het postcore-gezelschap van Baptists weet er wel raad mee. Na het debuut Bushcraft uit 2012 zijn er overduidelijk stappen gemaakt. De nadruk lijkt nu vooral te liggen op een Engels woord waar wij niet echt een waardevol equivalent voor hebben. Baptists is nu …
Op de dag dat ik deze recensie wil schrijven overlijdt Jack Bruce. Met de kenmerkende riff van “Sunshine Of Your Love” zou hij Black Sabbath hebben geïnspireerd om zich vast te bijten in een zwartgallig genre dat later als hardrock de boeken inging. Pallbearer uit Arkansas zag met hun debuut …
Weerzin all over. Dat riep deze cd bij me op. En dat komt puur door de meest onsmakelijke hoes die ik dit jaar gezien heb. Ik kon me er lang niet toe zetten om hier ook maar enige aandacht aan te besteden. Maar eerlijk is eerlijk, de nieuwsgierigheid won het …
‘Anthemic, epic stadium rock’ roept de bio. En ‘memorable, danceable and instantly accessible’. Hellup! Dat klinkt als de natte droom voor muziekmarketeers, maar niet voor muziekliefhebbers. En zeker niet voor mij. Dit Britse trio maakt wat ik maar stadion-indie zal noemen. Het klinkt heel ehm… urgent en relevant. Wie vaker …
Twee jaar na zijn autobiografie Waging Heavy Peace heeft Neil Young alweer een boek geschreven. Het writer’s block waarover hij klaagde in zijn eerste boek is blijkbaar helemaal voorbij. Niet alleen brengt hij in een rotvaart de ene na de andere half gelukte plaat uit, ook bij het schrijven zit …
Het is altijd goed om je goede en je slechte kanten te kennen. En dat geldt ook voor je muzikale mogelijkheden. Nicolette Lie kan veel. Zo bespeelt ze hier drums (afgestudeerd aan het conservatorium), bas, gitaar, keyboard en mandoline. Maar de vocalen zijn waarschijnlijk niet haar sterkste kant. Deze blijven …
De naam van dit nieuwe bandje zette mij even op het verkeerde been, maar na even nagedacht te hebben kon ik concluderen dat ik geen enkele ex heb die ik als hex zou willen omschrijven. OK, genoeg gegrapt op het niveau van wijlen Seth Gaaikema, back to business. Ex Hex …
