De Canadese Basia Bulat heeft een boel bijgeleerd van het vele optreden. Klonk haar debuutplaat Oh, My Darling soms wel heel erg netjes en voorzichtig, deze drie jaar later uitgebrachte opvolger laat een heel wat zelfverzekerder zangeres horen. Haar stem is volwassener en hoewel nog steeds een beetje hees, durft …
Het zou verrassend zijn om te horen dat er werkelijk iemand in dit bandje Len Price heette, niet waar? Maar op die leugen na doet The Len Price 3 er alles aan om zo echt mogelijk te zijn. En in hun geval betekent echt: lijken op The Kinks (met als …
Zouden John Davis en Lou Barlow hun Folk Implosion nog weer eens van stal halen? Nu Setting Sun’s vierde plaat Fantasurreal (is dat geen neologisme?) z’n rondjes in mijn cd-speler draait, vraag ik me vooral af of er nog eens een vervolg op het prachtige Dare To Be Surprised gaat …
Voor beluistering lijkt deel 2 van Back to Peru een bak met restjes die overgebleven zijn na het uitbrengen van volume 1 van deze collectie Peruviaanse garagerock. Het grootste verschil is dat we nu de b-kantjes krijgen van de singles die op de eerste set verzameld zijn. Maar de lol …
De kortst mogelijke omschrijving is een makkelijke. File Under: Nouveau Folk. Of voor mijn part: Folk de freak. Want de muziek van Fransman Kentin Jivek bewandelt grosso modo dezelfde paden als erkende grootheden uit het genre als Devendra Banhart en Sufjan Stevens. Al is Jivek minder woest en wild als …
In thuisland Australië hadden ze twee jaar geleden al van Listen To Little Red gehoord. Sterker nog: dit debuutalbum kwam op 29 binnen in de Australische albumcharts. En dat voor een plaat die in eigen beheer – dat wil zeggen via hun eigen label Hooch Hound Records – uitgebracht werd. …
Met zo’n titel vraag je er ook om: Hennessy Keane zal ongetwijfeld nergens erg snel komen. In de eerste plaats vanwege het genre dat ze beoefenen – klassieke country – en in de tweede plaats omdat ze dat niet vanuit Texas doen, maar vanuit Engeland. De twee mannen die hun …
Een overdosis twee pop is zo opgelopen. Blijkbaar weet het Nieuw-Zeelandse duo The Brunettes dat maar al te goed en dus hebben ze twee maatregelen genomen om hun vierde album Paper Dolls boeiend te houden. In de eerste plaats hebben ze de lengte beperkt gehouden: na een stief half uurtje …
We moesten er een fikse tijd op wachten – zes jaar om precies te zijn – maar eindelijk is er dan het nieuwe album van Gillian Welch. Of is dat te flauw om een bespreking van het solodebuut van Dave Rawlings mee te openen? Ten slotte is Rawlings de partner …
Een stuk of vijftien platen heeft Nicolai Dunger op zijn naam staan, wat een score oplevert van ongeveer een album per jaar sinds 1996. Dunger is een allesvreter en daarom niet altijd makkelijk te volgen en te genieten. Van experimentele knip-en-plakmuziek, via jazzy uitstapjes en akoestische kampvuurliedjes tot de netjes …
Met de release van At Last is het verzameld werk van de legendarische band The Morning Dew compleet. Eerder verscheen al No More, waarop hun vroege singles en niet eerder uitgebracht materiaal te horen was. Maar die cd was niet meer dan de opmaat naar het hoogtepunt uit de carrière …
De achttiende verzamelaar die reissuelabel Gear Fab wijdt aan één van de vijftig staten van de VS behandelt Mississippi. Alsof de Magnolia-state nog geen muzikale geschiedenis genoeg heeft, krijgen op Psychedelic States: Mississippi in the 60s een heleboel voetnoten en voetnootjes de aandacht. Want vergis je niet, Mississippi is niet …
Het voordeel van het jaren lang als sidekick fungeren, is dat je ook een mooie lijst aan gastmuzikanten kunt presenteren als je zelf een album gaat maken. Bart de Win speelt niet alleen al jaren in jazzcombo’s, als toetsenist voor anderen (Stevie Ann, Gert Vlok Nel, Gé Titulaer), maar ook …
Nonchalant als Pavement, dansbaar als Radio 4 en weerbarstig als The Rapture, zie daar de kortst mogelijke omschrijving van Royal Bangs. En oh ja, wat ze vooral gemeen hebben met Pavement is het vermogen om uiterst prettige liedjes te schrijven zonder dat het ze moeite lijkt te kosten. Het door …
Eerlijk gezegd dacht ik dat The Bastard Sons of Johnny Cash al een tijdje geleden het bijltje er bij neer hadden gegooid. Maar wat blijkt nu: voorman Mark Stuart heeft zijn band omgedoopt tot The Bastard Sons en er zijn eigen naam voor geplakt. Onder deze naam brengt hij ons …
Laat je niet voor de gek houden: Silent City is een nieuwe plaat van Brian Harnetty. Will Oldham – Bonnie ‘Prince’ Billy – verzorgt de vocalen op een aantal tracks, maar het is onduidelijk in hoeverre de muziek van hen samen is. Of beter: in hoeverre de samples die Harnetty …
Het verhaal van Jeffrey Frederick is er eentje van de onbegrepen grapjas met pech: verschillende bands die het net niet maakten, een vaste aanstelling in een club die prompt moest sluiten na een valse beschuldiging van drugsgebruik, tournees die onderbroken werden door arrestaties (Jeffrey trad op in dameskleding in Texas) …
Jon Spencer is het ultieme voorbeeld van iemand bij je nooit weet hoever de tong in de wang steekt. Is het nu allemaal pure, postmoderne ironie, of is het gewoon uit de hand gelopen liefde? Of zijn die twee in zijn geval gewoon hetzelfde? Nu Jon Spencer Blues Explosion nauwelijks …
De eeuwig fluisterende Thomas Bartlett is zo’n muzikant bij wie je altijd afvraagt wat nou zijn reden van bestaan is. Is ‘ie een sessiemuzikant of gaat het hem om zijn soloprojecten? Als toetsenist Thomas Bartlett duikt hij op bij onder (veel) meer The National, Bebel Gilberto, Martha Wainwright, David Byrne, …
Politiek en muziek vormen meestal geen al te gelukkige combinatie. Over politiek zingen betekent meestal protestliederen en dat betekent meestal dat de inhoud de vorm inhaalt (uitzonderingen daargelaten). Ik vrees dat het ook geldt voor Marta Kubišová. Voor haar werd het zowiezo een sneu verhaal. In de tweede helft van …
Maak vooral niet de fout om ze verwarren met de neo-psychedelica van The Mighty Lemon Drops, een Britse band die in de jaren tachtig actief was. The Lemon Drops zijn namelijk geen neo, maar originele psychedelica (mocht je daar op grond van de titel van deze compilatie nog niet zeker …
Ter gelegenheid van de derde release in Neil Young’s Archives Performance Series (handig genummerd als 12: nu kunnen we ongeveer inschatten wat er nog gaat verschijnen – over wanneer durft niemand meer uitspraken te doen) heb ik Harvest Moon maar weer eens uit de kast gehaald. Want de opnames van …
1. The Mountain Goats – The Life Of The World To Come 2. Wilco – Wilco (The Album) 3. Bill Callahan – Bill Callahan I Wish We Were An Eagle 4. Exene Cervenka – Somewhere Gone 5. Neko Case – Middle Cyclone 6. Magnolia Electric Co. – Josephine 7. Kevin …
Het is ongetwijfeld een sympathieke kerel, deze Colin MacIntyre. Geen noot staat verkeerd, geen tekst zal iemand in het verkeerde keelgat schieten. En ook is hij een prima liedjesschrijver.Alleen laat hij dat te weinig horen.Teveel liedjes zijn gebaseerd op een enkele aardige hook of refrein. Maar dat was wel genoeg …
Hun meest recente schots-en-scheve meesterwerk Embryonic ligt nog maar net in de winkels, of The Flaming Lips hebben hun volgende album al klaar liggen. In het kader van hun jaarlijkse nieuwjaarsfeestje New Year’s Eve Freakout spelen ze in de nacht van 31 december 2009 op 1 januari 2010 niet alleen …
