Een Figure Of Merit (FOM) functie, is een functie die de overeenkomst meet tussen bepaalde data en het daarbij behorende model. Als de overeenkomst goed is, zal de uitkomst van de functie klein zijn. Neem bijvoorbeeld het comprimeren van audio naar een mp3. Door compressie heb je minder opslagruimte nodig …
Ik heb al een tijdje geen krant meer. De krantenbezorger vond het nodig er nog een krantenwijk bij te nemen. Daardoor kreeg ik de krant pas in de bus als ik al in de trein zat op weg naar mijn werk. En dat wil ik niet. Dus lees ik noodgedwongen …
Vroeger, en ik loop nu het risico te klinken als een hele oude zak, struinde ik menige platentoko af. Op zoek naar fijne symfomeuk. Want daar luisterde ik vroeger naar. Ik geloof zelfs dat ik de hele SI catalogus compleet heb. Achteraf gezien had ik heel leuke dingen van al …
Het lijkt me erg onwaarschijnlijk dat ik, als ik oud ben, zal gaan overwinteren in Spanje. Ergens aan de Costa van Benidorm tussen de zilvergrijze watergolfjes. Mij niet gezien. Het is natuurlijk wel een beetje kort door de bocht van mij. Over Spanje beginnen en dan meteen Benidorm als referentiekader …
Vorig jaar maart zag ik Adam Green in Paradiso en ik hoorde liedjes die ik nog niet kende. Ik kwam er pas later achter dat Green op tournee nieuwe liedjes schrijft en ze op het podium speelt, lang voordat de cd uitkomt. En verrek, de eerste keer dat ik Gemstones …
Hoeveel klontjes suiker doe jij in de koffie? Of gruwel je al alleen de gedachte aan suiker in de koffie? Dan moet je er vast niet aan denken om een half dozijn op te lossen in een bakkie. Mocht je dat ooit geproefd hebben, dan weet je ongeveer hoe zoet …
Onlangs vroeg iemand zich af of ik alléén gerontorock luisterde. “Met alleen gerontorock blijft een mens zo hangen in de jaren zeventig”, zei hij bezorgd. Ook de opperdespoot vroeg zich af of dit wel een plaatje voor mij was. Hiphop, Prikkie? Ja, hiphop. Er is wel degelijk hiphop die ik …
Soms zit het mee en soms zit het heel erg mee. Toen ons aller Opperdespoot meldde dat hij een “nieuw” plaatje van Anand binnen had gekregen, stak ik mijn knuist de lucht in. Die wilde ik wel doen. Ik had immers al eerder werk van hem onder handen gehad. De …
Rotterdam heeft het. Op indierock gebied dan. Met name de posthardcore leeft daar als nooit te voren. Neem nou bands als Feverdream, Oil (RIP) en dit Mono, overigens niet te verwarren met de Japanse Mono. Gedreven rock met veel dynamiek, hoekige ritmes, schurende gitaren, hoge bijna-schreeuw zang en inventieve arrangementen. …
Eigenlijk snapte ik het niet. Ray Wilson had één klein hitje gehad met zijn bandje Stiltskin dankzij een spijkerbroekenreclame. En een redelijke plaat afgeleverd daarna met zijn band. Toen zat hij plotsklaps in Genesis. Waarschijnlijk nog wel het meest tot zijn eigen verbazing. Calling All Stations verbaasde mij in positieve …
Heel verstandig. Als je als jonge band een demo/ep opneemt en je vermeldt ook in de bijgevoegde bio dat het een demo/ep is. Dan kan de scribent zich voorbereiden op het feit dat hij het moet beoordelen als een demo/ep. Minder verstandig. Als je jezelf als jonge band alvast maar …
Jennifer Gentle is niet de naam van een dame, maar de nom de plume van een Italiaans duo dat zich toelegt op jaren 60-psychedelica van het soort waar Syd Barrett patent op had. Opener “Universal Daughter” had wat mij betreft een teruggevonden liedje van het geflipte Pink Floyd-genie kunnen zijn, …
Als ik Jimmy Chamberlin zeg, zegt een groot gedeelte van u: Wie de vliegende fuck is Jimmy Chamberlin? Als ik vervolgens in één adem door Smashing Pumpkins zeg gaat er bij u een lampje branden. Ik hoop althans dat u niet nog grotere muziekbarbaren bent. Zou wel zo fijn zijn …
Zo nu en dan draai ik nog steeds Iron Maiden, Dio, The Scorpions. Bands die hun beste tijd al lang en breed gehad hebben en zich vooral nog herhalen. Het is vertrouwd, met zo nu en dan nog een sprankje van wat hen vroeger zo interessant maakte. Alle drie de …
“Eigenlijk heb ik maar één grote wens in het leven en dat is zanger in een band zijn” schreef Ewie net. Maar hij is het niet. Ik heb geluk, ik ben het wel. Ik heb dubbel geluk want ik “huil geen platen vol zoals Conor Oberst dat doet”, hoor ik …
Eigenlijk heb ik maar één grote wens in het leven en dat is zanger in een band zijn. Ik zou eigenwijs en oprecht mijn ding doen. Ik zou het publiek laten huilen als ik me waardeloos voel en uit hun dak laten gaan op gelukkige momenten. Ik heb echter weinig …
Er is voor mij één goede remedie wanneer ik een rotdag heb gehad. Ik snel dan meestal op mijn fietsje naar de plaatjeszaak en koop daar iets wat ik al een tijd wil hebben maar waar ik eigenlijk te zuinig voor was. Meestal zijn dit cdtjes die ik allang van …
“Er zit ook wel sex in, da’s wel nodig voor ons” Een vrolijk en uiterst vriendelijk stel, dat Triggerfinger. En dat is niet wat je op het eerste gezicht zou verwachten wanneer je de vuige rockers in hun zwarte kleding – met slangenleren laarzen en vettige bakkebaarden en al – …
Het kan natuurlijk gewoon het chronische gebrek aan slaap geweest zijn. Of mijn over gevoeligheid voor post-rockers met een hoofdletter P, die schaarser zijn dan me lief is. Of erger, een combinatie van die twee. Dat laatste vooral. Korte nachten, suisend hoofd vol watten en trillende oogleden. Hoe dan ook: …
Het was 24 november 2004, een metalavondje in De Kade stond gepland. In het voorprogramma van Epica speelde een Oostenrijkse band, genaamd Visions Of Atlantis. Hoewel het geluid vele malen beter afgesteld kon zijn(geluidstechnicus is ook een vak) zetten deze jonge gasten een energieke show neer. Daarnaast hadden (en hebben) …
Blues Brother Castro is een live-ontdekking. Ik heb de band net gehoord in het Nijmeegse Doornroosje en ze klinken als een verpulverende kruising tussen de Thermals en Ash. Rawkkkk! Bijkans spelen ze hoofdprogramma Ghinzu weg, dat het met een gitarist minder moet doen dan normaal. Ik tref de band en …
