Grandaddy was een van de leukste indiepop-bands van eind jaren negentig/begin deze eeuw. Weliswaar ontweken ze niet het bekende verschijnsel dat elk nieuw album (na een fantastisch debuut) net even wat minder is, maar dat laat onverlet dat ik de eerste drie platen nog altijd met plezier draai. Grandaddy’s laatste, …
‘Ik hoop dat de vuilnisman deze portie muzikale aids zo snel mogelijk afvoert naar waar ie hoort’, aldus een stoere collega van
Muziek is belangrijk voor me, en heeft op veel momenten mijn levenspad verlegd. Bovendien zijn er een paar artiesten waarvan ik vermoed dat ze daadwerkelijk mijn leven ingrijpend veranderd hebben. Steve Earle heeft wel de grootste schade aangericht denk ik, door me in een uiterst moeilijke periode pijnlijk duidelijk te …
Elk nieuw Dylan-album moet bij mij bezinken. Ondanks dat zijn werk, alleen al door zijn rauwe stem, uit duizenden te herkennen is en ik zijn laatste Modern Times inmiddels heb omarmd. Together Through Life, zijn nieuwe, moest bij mij tijdens een weekje Texel de tijd krijgen om zijn waarde te …
Een cd waarvan de desbetreffende artiest eerdaags in ons land is, heeft prioriteit bij het schrijven van een stukje. Wij missen echter ook wel eens wat. Het is niet anders. Bij Trashmonkeys ging het nog net goed. Gelukkig werd ik er op attent gemaakt dat ze op 23 mei in …
Vrienden van mij vinden de band Airbourne gaaf. Ik niet. Airbourne is een band die zich niet laat inspireren door, maar gapt van AC/DC en Rose Tattoo. ‘Goede nummers, toch?’, hoor ik die vrienden dan roepen. Ja, klopt, maar dan nog overheerst bij mij de afkeer die het schaamteloze gapwerk …
Bij muziek uit Zweden denkt men tegenwoordig al snel aan überhippe bandjes of breekbare zangeresjes. Truckfighters uit Örebro past in geen van beide hokjes. Zij brengen namelijk stonerrock met een vleugje progressive. Op Mania, het derde album van dit trio, is dit goed te horen. Naar eigen zeggen heeft Truckfighters …
Progressieve rock met een zware symfonische inslag uit Nederland. Hoe vaak hoor je dat nou? Niet echt vaak, en dat alleen al is een reden om The Gift of Tears van Ulysses te koesteren. Dat heb ik dan ook met heel mijn hart geprobeerd, maar helaas, het is me niet …
Met de regelmaat waarmee Robin Proper-Sheppard zijn platen uitbrengt is weinig mis. Zijn vorige band The God Machine is al langzaamaan in de vergetelheid geraakt; enkele die-hards uitgezonderd. Dit -inmiddels- vijfde echte studioalbum laat een beproefd recept horen. Het Sophia-geluid heeft zich gaandeweg de jaren ontwikkeld met behulp van strijkers, …
Er zijn weinig dingen in het leven zo eenvoudig als het beginnen van een shoegazeband. Er zijn slechts vijf regels die je dient te volgen. Regel 1: Zorg ervoor dat je band uit maximaal vier mensen bestaat. Regel 2: Kies een bandnaam met een “diepere” betekenis. Regel 3: Zet het …
Als je in de jaren zestig als soldaat gelegerd was in Fort Knox, dan kende je ongetwijfeld Leslie’s Motel. Het was, laten we zeggen, de low-budget versie van The House of the Rising Sun. $6-no-questions-asked. Met ongetwijfeld niet al te schone lakens. In het nabijgelegen Louisville, Kentucky kwam begin jaren …
Het schijfje Big Bold Letters kwam eind 2008 al uit, maar het is niet zo erg dat ik het nu pas ter beluistering krijg. Big Bold Letters ruikt namelijk naar gierende testosteron. De natuur heeft daar nu ook last van: de eerste eendenkuikens zag ik zwemmen en de eerste lammetjes …
Het is een gewaagde stap, vind ik. Mij een cd toesturen van een Belgische band, terwijl je weet dat ik eigenlijk niet zoveel op heb met Belgenpop. Als een van de weinige Nederlanders volgens mij, want de meeste mensen die ik ken, zijn weg van dEUS, Dead Man Ray, Zita …
Het is alweer een tijdje geleden dat ik ‘m zag, maar het klopt toch dat Juno in de naar haar vernoemde film een liedje zingt? Speelt haar tictac-minnende Beck-look-a-like vriendje er niet gitaar bij? Zo schattig klinkt Now, Now Every Children ook in opener “Not One, But Two”. Althans, het …
Vooroordelen. Hoezeer je ook probeert ze buiten de deur te houden, het lukt gewoon niet altijd. Een van mijn eigen muzikale vooroordelen is de volgende: als een band een belachelijke naam nodig heeft om zichzelf te onderscheiden van andere bands, zal de muziek ook wel van een geforceerde flauwekullerigheid zijn. …
Van Hemelvaart weet men meestal wel wat het nu eigenlijk inhoudt. Het woord zegt het al, de dag dat het lichaam van Jezus naar de hemel gaat. Tien dagen voor de uitstorting van de Heilige Geest (dat vieren we dan weer met Pinkpop). Maar met Hemelvaart hebben we Dauwpop, de …
Als kind was ik een dromer. De wereld was net dat beetje fraaier en vooral ook groter door mijn onbevangen kinderogen. Zo kon het zijn dat ik mijn moeder onbewust weer tot wanhoop had gedreven als ik in de overvolle winkelstraat weer eens onopgemerkt was blijven staan voor de etalage …
Zijn grootste bekendheid geniet Dan Auerbach als zanger/gitarist van de The Black Keys. Dit jaar verscheen er echter het solo-album Keep It Hid van hem, dat wat mij betreft tot de beste van het eerste kwartaal van dit jaar behoort. Daarnaast is hij ook nog producer en nam hij bijvoorbeeld …
Een dikke twee jaar geleden vroeg ik om het Spaanse Muletrain toch vooral nog even geheim te houden. Dat is best aardig gelukt, wetende dat ik sindsdien eigenlijk niets meer van ze gehoord heb. Ja, ze schijnen groot te zijn in Frankrijk en Duitsland, maar wie is dat niet. In …
Ik hou wel van woordgrapjes. Dus als een band zich “Van Binnen” noemt en zijn debuut-cd de titel “Naar buiten” geeft, dan vind ik dat wel grappig en prikkelt het me in elk geval om het cd-boekje met teksten af te speuren naar nog meer leuke vondsten. Helaas kom ik …
Met een bandnaam als deze verbaast het me niet dat The Jonah een nogal mystieke plaat is van een veertienkoppig (!) collectief. In werkelijkheid zal de helft een braaf kantoorbaantje hebben, maar puur muzikaal gezien voelt het sektarisch aan. Duivelsuitdrijvingen en poëzielezingen in een hippie-commune, dat werk. De variatie is …
Onbekend maakt onbemind. Daar kun je zielig over gaan doen, maar je kunt ook tegengas geven. Mailman John bracht sinds 2005 twee ep’s in eigen beheer uit die in de media, ook bij ons, goed gewaardeerd werden. Maar of ze dit veel bekendheid heeft opgeleverd dat durf ik te betwijfelen. …
Zou het lukken om een stukje over Booker T. Jones te schrijven zonder “Green Onions” te noemen? Nee dus, in de eerste zin kom ik er al niet onder uit. Hoe hij zich ook wendt of keert, zijn naam en die van zijn partners in crime Donald Duck Dunn, Al …
Mijn favoriete depri-folk cd is ongetwijfeld Chinatown van The Be Good Tanyas. E�n van die Tanyas, multi-instrumentaliste Trish Klein, speelde destijds ook in een bandje genaamd Po’ Girl. Vandaar dat deze Canadese formatie al geruime tijd op mijn ‘nog eens rustig uitzoeken lijstje’ stond. Daar zijn ze nu van af, …
De Amerikanen van New Found Glory zijn aan hun zesde schijfje toe. Met het album Not Without a Fight is er niet zomaar een nieuwe uitgave in de reeks gekomen, maar een plaat geproduceerd door Mark Hoppus (Blink182), uitgebracht door Epitaph Records. Het vijftal heeft eindelijk getekend bij hét punklabel, …
