Er is eigenlijk maar één dancenummer dat zich “Elevator” zou mogen noemen en dat is de hit “Mars” van Fake Blood, door de liftpingel die erin zit. Maar ja, zo heet dat nummer dus niet. En in de veel softere “Elevator” op de debuutplaat van de Filthy Dukes zit weer …
Natuurlijk zitten jullie niet te wachten op cijfertjes. De wetenschap dat 4 inderdaad het vierde album van Johan is, lijkt me overbodige informatie. Daarnaast ga ik er vanuit dat het feit dat het album precies op vier mei verschijnt op toeval berust. Dat Johan uit vier bandleden bestaat mag een …
Er was een tijd dat er nog geen internet beschikbaar was. Mijn middel om de popmuziek te ontdekken was de Popencyclopedie. Aan de hand hiervan had ik een lijstje gemaakt met albums die mogelijk interessant waren. Tot de aanschaf van het debuutalbum (1965) The Pretty Things van The Pretty Things …
Ondanks dat ze al ooit eerder besproken zijn op File Under, had ik nog nooit gehoord van Pink Mountaintops. Terwijl ik toch direct gefascineerd was toen ik hun bandnaam onlangs voor het eerst tegenkwam. Gelukkig bleek ook de muziek die erbij hoorde van een fascinerende en verrassende schoonheid. Verrassend, omdat …
Zoals de (trouwe) File Under-lezer vast wel eens is opgevallen heeft de schrijver hier zo zijn muzikale voorkeuren en hebt u van mij dan ook nog nooit een enkele letter over een metal- of, erger nog, een hardcore-album zien schrijven. Ik dacht dan ook dat bij de verdeling van de …
Het lijkt soms wel of alle mooie dingen uit Scandinavië komen. Als we Ikea voor het gemak even overslaan, kunnen we Noord-Europa bedanken voor mooie telefoontjes, brillen, auto’s en keukengerei. En dan heb ik het nog niet eens over vrouwelijk schoon gehad. Knap zijn Erik Sunbring en Jacob Lind van …
De muzikale paden van Barry Adamson en Kid Congo Powers hebben elkaar meermalen gekruist. Beiden maakten deel uit van The Bad Seeds en uiteraard speelden ze op elkaars albums. Blijkbaar hebben die kruisbestuivingen effect gehad: voor zowel Barry Adamson als voor Kid Congo Powers geldt dat het ze tegenwoordig niet …
Percussie en zang. Zo moet ooit, lang geleden, de eerste popmuziek van de oermensen geklonken hebben. De rauwe oerkreet en het rammen op dode boomstammen is toch echt de basis van alles waar wij nu naar luisteren. En hoewel we anno 2009 wel wat verder geëvolueerd zijn is het soms …
Nee, deze compilatie bevat geen gebruiksmuziek, die al diepe trillingen voortbrengend uw seksuele leven verrijkt. Het is zelfs geen album vol obscure porno-soundtrack-klassiekers, alhoewel je dan al een heel stuk dichter in de buurt zit. Studio G (opgericht door John Gale) was een Engels reclamemuziek-producent, waarvandaan vanaf midden jaren ’60 …
Sinds het verdwijnen van 3voor12-tv, is er eigenlijk op de digitale tv nog maar een zender over die nog wel eens interessante alternatieve muziek uitzendt en dat is MTV Brand New. Helaas hebben ze wat teveel last van herhaling door de week heen, maar in dit geval was dit niet …
Een prachtig vormgegeven cd en booklet in je handen gedrukt krijgen is een stuk leuker dan een schamel kopietje met daarop een grote ‘warning!’ copyrightsticker. Het oog wil ook wat… De Damn Seagulls hebben wat dat betreft al een streepje voor. Het prachtige artwork kent een soort van Alaska-noir sfeertje, …
Eerlijk gezegd was ik ze een beetje vergeten, die Von Bondies. Het is dan ook alweer vijf jaar geleden sinds hun leuke laatste album Pawn Shoppe Heart uitkwam. Met de titel en hoes van de nieuwe plaat is alvast helemaal niks mis, maar toch bekruipt me het gevoel dat dit …
Ik kende Gazpacho, ook wel eens ‘de beste band zonder platencontract’ genoemd, eigenlijk alleen als support act van Marillion, maar met het noemen van laatstgenoemde band doe ik Gazpacho eigenlijk tekort. Want ja, dan heb je altijd meteen van die mensen die denken: ‘Oh, symfo’ en die dan deze recensie …
De afgelopen tijd kennen we Peaches vooral als dj. Ook in Nederland heeft ze achter veel tafels plaatjes mogen draaien en hierdoor leek ze steeds verder van een album komen te staan. Gelukkig krijgen we dit jaar evengoed een nieuw schijfje in de winkels. Zoals we konden verwachten staat het …
Een van de leuke dingen aan katten vind ik hun gesnuffel aan objecten die ze nog niet kennen: alsof ze het zich eigen willen maken, om het een plaatsje te geven in hun universum. Ik mag ook graag snuffelen, en wel aan nieuwe cd’s die binnenkomen. Uiteraard figuurlijk en vooral …
‘Overdonderende cinema van een regisseur en acteur die maar blijven verbazen’ aldus het oordeel van Rick de Gier over There Will Be Blood, zijn favoriete film in 2008. Naast filmrecensent is De Gier ook voorman van de Utrechtse band Ponoka. In 2007 verscheen hun debuut Hindsight, dat zeer positief werd …
De hoes van What Is The Secret of Impossible Hair? verraadt in elk geval één ding over de band Impossible Hair. Naast een gevoel voor mooie plaatjes, koesteren ze ook een gevoel voor humor: de serieus kijkende gitarist en de stokstijf staande toetsenist en de prachtige billen van de schaars …
Ik had ze al kunnen kennen omdat hun eerste ep ooit de soundtrack was van een aflevering van “Gossip girl”, maar aangezien ik dat niet kijk, is dit mijn eerste kennismaking met het New Yorkse (maar bij vlagen toch echt Engels klinkende) The Virgins. En ik moet zeggen, dat is …
Hé met mij. — Heb je hem al gehoord? — Ah, gisteren geluisterd. En? Heftig, hè? — Sneller kan het niet, nee. Hoeft ook niet, Yngwie is nu al stinkend jaloers. — Tuurlijk was dat niet het uitgangspunt, maar… — Wat zeg je? — Ach, je weet toch hoe graag …
Net als Johan is Doves zo’n band die al drie uitstekende en vergelijkbare albums heeft afgeleverd. De vorige keer, vier jaar terug alweer, heb ik het zelfs gewaagd de band met Coldplay te vergelijken; er stonden een paar potentiële mooi trage hits op het album en je moet toch iets …
Een van de meest fascinerende aspecten die je kunt vinden in muziek is voor mij de gedachte dat evolutie en revolutie niet alleen qua spelling heel dicht bij elkaar liggen. The Yeah Yeah Yeahs lijken zich hier heel erg bewust van en spelen volop met die notie. Evolutie als een …
De invloed van Rancids meesterwerk And Out Come The Wolves is nog altijd merkbaar. Die rauwe stem, die teksten vol emotie, de punk die flirt met ska en reggae, de meezingbare refreintjes en de fenomenale basgitaar die het geheel laat swingen. Heartbreak Stereo weet waar het de mosterd haalt en …
Blood is het derde album van OSI (Office of Strategic Influence), een project rond Jim Matheos and Kevin Moore. Die laatste is wellicht het meest bekend als ex-toetsenist van Dream Theater, hetgeen waarschijnlijk ook verklaart waarom Mike Portnoy op de trommels sloeg op de eerste twee cd’s van OSI. Op …
Reclames, ik heb er een grondige hekel aan. Als er een blok op tv is, dan zap ik het liefst verder, en mocht ik al een spotje zien, dan heb ik de neiging als deze vervelend is om het product nooit aan te schaffen. Ik kwam hierop, omdat ik naar …
Eindelijk weer een Archive-album. Van de heren die mijn hart veroverde tijdens een optreden op Lowlands. Wat was dat een gaaf optreden toen! Sindsdien volg ik ze trouw. Hun vorige album Lights uit 2006 viel enigszins tegen, in mijn geval omdat ik hem te soft vond, te veel naar de …
