Ik kook graag. En vaak. En een van de eerste lessen die je daarbij leert is dat een enkel ongelukkig gekozen ingrediënt een verder erg geslaagd gerecht behoorlijk onderuit kan halen. Dat gevoel kreeg ik ook bij het beluisteren van Decadent Light, het debuut van progrockers Evolve IV. Laat ik …
Dankzij de internetnieuwsbrief van een plaatselijke platenboer, waar dit album in een top zoveel gezet was, besloot ik om toch maar eens te gaan luisteren naar Damn Right Rebel Proud van Hank Williams III, de zoon van Hank Williams Jr. en de kleinzoon van Hank Williams. Dat het country-DNA in …
Het jaar is 1969 en ergens in een studio in de buurt van Los Angeles is ene Robert J. Ott liedjes aan het opnemen. Hij weet zich gesteund door vier meer dan bekwame sessiemuzikanten met c.v.’s die bol staan van hele grote namen (Elvis, The Doors). De sessies leveren een …
Mencea bestaat uit een troep jonge wolven, maar dat is allerminst af te horen aan de muziek op het debuut Dark Matter, Energy Noir. De band presenteert zich hierop namelijk als een oude rot in het vak die uiterst geraffineerd een vette mix neerzet van brute vocalen, zware drumpartijen, spetterend …
Terwijl File Under-collega Joice in haar stukje over Love Is Overtaking Me van Arthur Russell, DubbelMono en mij verkapt een compliment geeft dat wij het meest zinnig iets over singer-songwriters kunnen zeggen, bedenk ik me net dat ik weer eens iets gemist heb in dit genre. Jesse Malin is een …
Objectiviteit is onmogelijk in kunstrecensies, maar soms is ’t verleidelijk een poging te wagen. Binnen een halve luisterbeurt hoor je ’t al: Mt. Wilson Repeater’s ongetitelde album overleeft niet zonder context. Als de muzikant hierachter een nobody was en deze collectie als demo had opgestuurd was ie nooit door Chemikal …
Drums zijn leuk! Op een of andere manier ben ik nogal drumgefixeerd, een drumpartij kan voor mij een nummer maken of breken. En dan hou ik voornamelijk van die net even offbeat drumslagen, een onvoorspelbare snaarslag kan mijn dag helemaal maken. Je hoort dit soort drumpartijtjes veel in de Britpop, …
Of het allemaal wel goed gaat komen met de populariteit van de zuchtmeisjes in Nederland valt nog te bezien. Aan de onlangs verschenen tweede verzameling Filles Fragiles en de lovende recensies plus itempje bij De Wereld Draait Door die daarop volgden, zal het niet liggen. De opkomst bij de zuchtavond …
Hoewel de naam doet vermoeden dat we hier te maken hebben met een duo, blijkt Iglu & Hartly een vijfmansband te zijn, en wel uit Californië. Niet alleen qua naam zijn ze lastig in te schatten: ook muzikaal zijn ze niet echt eenduidig. Zo viel het begin van & Then …
Je moet het maar durven: een bandje beginnen met een onmogelijke naam, je debuut-cd een nog hoogdravender titel meegeven, en het schijfje vervolgens volstoppen met ongrijpbare muziek vol arty-farty teksten. Componist/accordeonist/toetsenist Alfie Thomas durfde het aan toen hij samen met zangeres Louise Kleboe en violist Chris Bierley het trio Society …
Marnie Stern is een opmerkelijke dame. Ze is de 30 net gepasseerd, maar lijkt nog maar net begonnen aan haar carrière. Vorig jaar verscheen haar ijzersterke debuut al, en nu worden we getrakteerd op haar nieuwe plaat, die getooid is met een even lange als opvallende titel. En dat is …
Ik weet niet wie er verantwoordelijk is voor de promotionele teksten en tourverslagen van de Deventerse band Drive By Wire, maar ze zijn tenenkrommend. Een voorbeeld: ‘Lees hier onze doldwaze rockavonturen in Griekenland tijdens onze tour aldaar.’ En ze geven zelf ook even aan waarom iedereen hun nieuwe album moet …
Als je beroemd bent dan wil iedereen het wel met je (op het podium) doen. Je bent gek als je daar geen misbruik van maakt moet Ringo Starr gedacht hebben. En dus doet ie ’t met de voormalige Prince-protégé Sheila E. Maar ook voor de mannenliefde is plaats. Hij doet …
Het is onvermijdelijk bij tributeplaten: ze zijn zo onevenwichtig als de pest. De ene muzikant eert zijn of haar held door zo dicht mogelijk bij het origineel te blijven, uit angst, eerbied of onkunde. Een ander denkt: aan dat origineel kan ik toch niet tippen, onder het motto ‘een eigen …
Toen ik de naam Kelli Ali las, zei me dat eerlijk gezegd niet zoveel. Toch bleek het hier te gaan om de zangeres die in de hoogtijdagen van de triphop de vocalen voor haar rekening nam op een van mijn favoriete albums uit dat genre: Becoming X van Sneaker Pimps. …
Luka Bloom is op tournee om zijn nieuwste cd Eleven Songs te promoten. Compleet met alle hectiek die daar nou eenmaal bij hoort. En tsja, dan gaat er wel eens wat mis. Op dinsdag 18 november bijvoorbeeld stond-ie in Paradiso, en platenmaatschappij V2 Benelux had voor File Under een interview …
Vijf jaar geleden verraste het Noorse gezelschap Ásmegin zowel vriend als vijand met een uitgebalanceerde mix van folk en viking metal op het debuut Hin Vordende Sod & So. Het schijfje viel met name in positieve zin op door de pakkende melodielijn en de welhaast vanuit het niets opduikende overgang …
Toen ik vorige maand door Tallahasssee reed, de hoofdstad van Florida, werd ik gewezen op een Colombiaans restaurant. Ja, daar hebben ze geweldige hamburgers, maar dan op z’n Colombiaans. ‘DAT IS DAN TOCH GEEN FUCKING COLOMBIAANS RESTAURANT?’ antwoordde ik gedecideerd. Altijd die dikke, vette Amerikaanse saus eroverheen, die deken van …
Ik zit niet zo in de emopop/rock. Dus dit keer schaam ik me dan ook niet dat ik de bands Texas Is The Reason, New Rising Sons, Samiam, Knapsack en Sense Field, de bands waar Solea uit is ontstaan, niet ken. Daar zal ik me verder dan ook niet over …
Om redenen, waar ik hier niet verder op in ga, heb ik besloten om na vijf jaar bands programmeren in Kultuurhuis Bosch te Arnhem ermee te stoppen. Kom bij mij niet aan met je mening dat er in Nederland geen fijne muziek gemaakt wordt: toffe bands zijn er namelijk genoeg. …
Nicola Conte maakt al járen plaatjes, maar pas sinds hij dat voor gerenommeerde labels als Blue Note en Emarcy doet, valt hij ook op buiten het cirkeltje van jazzdance-aficionados. De Italiaan stond al niet bekend om zijn messcherpe, vooruitstrevende muziek, wel om de dansbaarheid ervan, maar op Other Directions (Blue …
Een mens mag dromen hebben. Nou geldt voor dromen doorgaans dat er spannende dingen in gebeuren, of dat ze in ieder geval iets toevoegen aan alle saaiheid die je al de hele dag om je heen ziet. Niets van dat alles op The Dream van gitarist Josh Ramos en zanger …
In theorie moet het een geweldige plaat opleveren: folky rock met een stevige dosis country, gespeeld met de heftigheid van een punkband. Het kosmische gevoel van Gram Parsons, de pastorale speelsheid van Belle & Sebastian, gespeeld met de power en de popfeel van The Clash. Heel veel beter kunnen je …
In de jaren zestig was er The Byrds, in de jaren zeventig was er Big Star, in de jaren tachtig was er R.E.M. en in de jaren negentig was er The La’s. En gelukkig is ook in de jaren nul (of hoe noemen we deze jaren eigenlijk?) een band die …
Un Dia is een album dat ik graag goed had gevonden. De Argentijnse globetrotter Juana Molina maakt zonder meer eigenzinnige en bijzonder originele muziek. Jammer dat het overheersende gevoel na een week luisteren toch negatief is. Gebrei, of een brij, zijn de woorden waarmee de plaat eenvoudig is samen te …
