Het eerste waar ik aan moest denken bij het bekijken van deze cd was het album Déjà Vu van Crosby, Stills, Nash & Young. Een vergelijkbare foto, bijna dezelfde bruine kleur van de omranding en een lettertype dat ook de nodige overeenkomsten heeft. Vreemd, ik mag toch hopen dat een …
Stel. Je heet Irene Tremblay. Je komt uit Spanje en je ziet er niet geheel onaardig uit. Stel he? Dan neem je een gitaar en speel je wat liedjes. En wie heb je dan? Jewel! Kots! Braak! Maar goed. Stel nu eens dat dat niet zo is. Stel dat je …
Ronkende namen zijn het. Little Steven & The Disciples of Soul, The Plasmatics, The Ramones, Kiss, John Waite, Nona Hendrix. Overal speelde hij een riedeltje mee op zo’n beetje alle instrumenten die er bestaan, schreef her en der een nummertje of produceerde hun platen. Daarnaast nog de nodige soundtracks en …
Cd’s afspelen in de computer is meer een noodzakelijk kwaad dan wat anders. Laat maar door de kamer galmen die muziek. Meestal zijn die computerspeakers aardig brak. Nu maak ik hierop een uitzondering. Graveyard Mountain Home wil ik bij nader inzien best via mijn computer afspelen. In de bio van …
Bij de naam “Koninkrijk Kome” dacht Lenny Wolf vast aan zichzelf als koning. Een Cruijffiaans onbescheiden opstelling, zeg maar. Nou heb ik een zwak voor mensen die tegen de stroom in blijven doen wat ze willen doen, hoe absurd ook. Lenny Wolf is een perfect voorbeeld van zo iemand. In …
Joepie, ik mag weer eens een plaatje bespreken met titels als “The Blood of Angels” en “Beggars with Knives”! Bij wijze van voorzorgsmaatregel plug ik de koptelefoon maar alvast in, dit wordt vast geen gezellige muziek voor het hele gezin. En ja, mijn vooroordeel lijkt op het eerste gehoor bevestigd …
In de auto (pt.6) “Wist je dat Lisa Loeb wat heeft met de dochter van Frank Zappa?” “Is ze lesbisch, dat wist ik in ieder geval niet!” “Oh shit, ik bedoel natuurlijk de zoon van Zappa, Dweezil. Ze hebben zelfs samen een televisie show waarin ze koken en muziek maken …
Het elfje zat op een blad. Dat doen elfjes soms. Maar dit elfje had aspiraties. Dit elfje had geen zin om op een blaadje te blijven zitten. En dus ging ze op zoek naar Mamma Elf. “Mamma Elf, ik heb helemaal geen zin om de rest van mijn leven op …
Nick Drake is dood. Ik hoop niet dat je hier van opkijkt. Nick Drake is namelijk op 26 november alweer 30 jaar dood. Als je zijn platen en geschiedenis kent dan had hij geen leuk leven. James Yorkston leeft. Als ik zijn tweede plaat Just beyond the river hoor dan …
Hoewel ik al jaren een paar Tom Waits-cd’s had, ontdekte ik hem pas echt in 1999 bij Mule Variations. Een cd met een heel traditioneel geluid maar in instrumentatie en arrangementen meer dan ooit de grenzen verkennend. Groot was dan ook mijn vreugde toen er een concert in Carré werd …
Joepiedepoepie, wat een feest is dit weer, deze cd. Gooi een onsje Dub, een mespuntje Hip Hop, een kilootje Drum and Bass en 300 ml Hip Hop ongeveer een klein uurtje in je cd speler, en je zult smullen van de smakelijke klanken van Smith & Mighty. Voor de mensen …
Jemig, ik ben chagrijnig. En niet zo’n klein beetje ook. Ik schop tegen een berg blaadjes aan. Kutblaadjes, en het regent ook nog. Herfst is zo’n afknapper na een lekkere zomer. Oké, de paddestoelen zijn grappig en de herfstkleuren ook wel weer mooi. Ik zie het echter even niet. Ik …
Soms haat ik Nederland, maar soms is het ook allemachtig prachtig. Met de trein snel ik een willekeurige namiddag door het landschap; horizontale strepen lucht, land en bebouwing flitsen voorbij. Het kleurenpallet verandert voortdurend door de ondergaande zon. Het verhaal bij dit boeiende schouwspel wordt vandaag verteld door Tarentel. Een …
Elke week hoor ik stapels liedjes door mijn speakers brullen of fluisteren. En elke week zit daar weer de grootst mogelijke meuk tussen die de mensheid ooit tot zich nam. Elke week hoop ik maar weer dat ik die week iets ga horen dat blijft hangen. En dat gebeurt echt …
Wanneer de nood het hoogste is staan de echte mannen op. Begin jaren ’90 was schreeuwlelijk Sam McPheeters bijna persoonlijk verantwoordelijk voor de heropstanding van de West-Coast hardcorebeweging in de VS. Met zijn band Born Against werd stevig stelling genomen tegen alles wat maar een beetje richting de rechterkant van …
Alles was geregeld. Er kon gewoon niets meer fout gaan. Eindelijk zou ik de band die op al veel te lang op mijn eerst-live-zien-en-dan-sterven-lijstje pronkt zien: King’s X! Kaartjes al weken tevoren gereserveerd. Slaapplaats geregeld. Zelfs een plek om snel na het werk nog een warme maaltijd naar binnen te …
Nadat het stof weer wat is neergedaald na alle opwinding over de recente reünie-toer van de Pixies is er nu een dubbelaar verschenen met veel oud werk, en opnieuw uitgevoerde songs. Die zijn dan niet opnieuw door de Pixies zelf gespeeld, maar door het dictatortje van die band, Black Francis, …
Haaa, dit zijn nou verrassingen! Eens in de zoveel tijd krijg je weer eens zo’n klein pareltje toegespeeld Deze keer is Reuben de verantwoordelijke, met Racecar is Racecar Backwards . Emocore wordt er gemeld. Op het eerste gehoor lijkt dat te kloppen, maar Reuben kent veel zwaardere gitaarriffs dan gebruikelijk …
Oostenrijk is voor mij één groot zwart gat als het om popmuziek gaat. Ik kom tot Opus en Falco. Dat ik die eerste ken, daar ben ik nou niet echt trots op. De tweede is een lichtpuntje, maar ondertussen ook al weer uitgedoofd. Ik heb er nu echter een fikse …
Deze plaat ligt er al een tijdje. En iedere keer wanneer ik een andere plaat recenseer is de eerste vraag van onze Opperdespoot: “Wanneer komt de Kingsbury Manx recensie?”. Dan roep ik weer: “Binnenkort!”. Maar hij heeft het toch voor elkaar. De schuldgevoelens zijn nu zo hoog opgestapeld dat het …
In het eerste nummer vertelt een meneer me dat Atlantis gevonden is, maar dat de zoektocht doorgaat. Hij is nog niet uitgesproken of er barst een partij bombast los die moeiteloos gebruikt had kunnen worden voor het intro van een Lord of the Rings-film. In het tweede nummer is de …
De betere platenzaak of moet ik tegenwoordig zeggen cd-zaak is gevaarlijk terrein voor ondergetekende. Ik ontdek namelijk altijd wel iets, dat ik dan vervolgens niet kan laten liggen. Zo zag ik onlangs de cd Bomb the Rocks van The 5.6.7.8.’s liggen. Het nummer Woo Hoo kende ik nog uit de …
Het gebeurt me eigenlijk nooit. Dat ik een stukje schrijf over een cd en deze vervolgens de ton weer in mieter. Daar is meestal ook geen reden toe. Maar nu is het me toch al met Neal Morses One al twee keer gebeurd. Het eerste stukje dat ik schreef was …
Het is dat de zanger eigenlijk niet kan zingen. Want anders dan wist ik het wel. Dan hadden we hier een van de betere bandjes op het ogenblik te pakken. Een debuutplaat om heel, heel erg trots op te zijn. Maar ja, die zanger he? Maar wacht, ik loop op …
Het legendarische Screeching Weasel is eigenlijk alweer jaren geleden ter ziele gegaan. Ja, zo af en toe duikt er weer eens een reüniealbum de kop op maar het zal nooit meer worden wat het geweest is. Eeuwig zonde naar mijn mening want Ben Weasel en consorten hebben mij heel wat …
