Aan de overkant van de plas woont een raar volkje dat ze wel “de Amerikanen” noemen. Tikkie luidruchtig, zo nu en dan een tikkie simpel en met een nogal afwijkend muziekgeluid. Maar ze hebben ooit de perfecte naam bedacht voor de muziek zoals Bonrud die maakt: “highway music”. Raampje open …
De band met de dubieuze naam Slut is een fijne indierockband uit Ingolstadt, een gat ergens in Duitsland. Ze bestaan nu bijna tien jaar en hebben zes prachtige albums op hun naam staan. Na het met strijkers overladen Lookbook en de in electronica gedipte laatste plaat Nothing Will Go Wrong …
Ik durf het bijna niet toe te geven, maar de Travoltas ontdekte ik eigenlijk pas door de Marlboro Flashback-concerten. Ik vond hun uitvoering van de nummers van de Beach Boys echt overheerlijk. Rijkelijk laat inderdaad, maar gelukkig niet te laat. Want de heren bestaan nog steeds. Nu zorg ik er …
Elke morgen kom ik op dezelfde plek een zwerver tegen. Ik ben dan onderweg naar mijn werk. Heb net op mijn fiets een bult afgesuisd, en bij herfstweer is dat fris. Ik zit nog wat na te rillen als ik hem op een bank zie liggen. Ik moet niet zeuren …
The Washington Social Club schijnt in hun woonplaats een grote following te hebben, maar ik heb geen idee waarom. Niet vanwege deze plaat, mag ik hopen. Catchy ideetjes heeft deze club genoeg, maar geen enkele ervan komt uit eigen koker. Je kunt ook een te grote fan van The Clash …
The Hustle is de eerste cd van G. Love voor een nieuwe platenmaatschappij. Het vertrek bij de vorige is verre van plezierig gegaan en de opluchting is hier duidelijk hoorbaar. De naam G. Love & Special Sauce is ingekort – al wordt die binnenin het digipack nog wel gebruikt – …
Ik schud nu al ruim jaar of twee minimaal vijf stukjes per week uit mijn mouw. De ene keer heb ik wat ruimere kleren aan dan de andere keer. Oftewel de ene keer rolt zo’n stukje er binnen een paar minuten uit zonder reden, op andere momenten valt er hooguit …
Lange dagen en donkere nachten. Een fles wodka in het vriesvak. Een duistere studentenkamer ergens in Den Haag. Het zal aan het einde van de jaren negentig geweest zijn. De eerste plaat van 16 Horsepower klinkt door de kamer. Sigarettenrook. De geur van oud bier. De film in mijn hoofd …
Ik kan me de eerste recensie van Rammstein’s debuutplaat(Herzeleid) nog eenvoudig voor de geest halen. In een Belgisch krantje werd de plaat afgedaan als een dubieuze rechtse provocatie: machinale metalriffs, marcheerbare ritmes, gebulder over vliegtuigrampen en en ook nog eens een nummer met als titel “Weisses Fleisch”. Nee, deze Duitsers …
“Tering ik blijf zo hangen in Red Light dat ik nog niet de kans gezien heb Burden of Hope te kopen.” “Sukkel! Ik zal je eens wat vertellen. Ik heb een tijdje geleden een avond zitten doorwerken en het liedje “Burden of Hope” op repeat gezet. Ik ging zo in …
“Alle akkoordenschema’s zijn al eens gebruikt, en 80% daarvan door Lennon en McCartney“, zei een befaamd iemand, ik kan zo niet vinden wie, ooit al eens. Dus ontkom je er niet aan dat je zo af en toe een plaatje in handen krijgt, waar geen originele noot opstaat en dat …
Zo, dit is wel even wat anders dan ik had verwacht. Ik kende Q And Not U alleen van hun wereld-debuut No Kill No Beep Beep en die plaat liep over van de neurotische gitaar- en baslijntjes. Na het verdwijnen van de bassist zoekt het drietal het op deze derde …
Artefact heeft lekker lang mogen broeden op haar eerste grote legsel. Het was tenslotte al in 2002 dat de band – ooit in 1995 opgericht als soloproject van de Eindhovense producer Maxim Schram – de Grote Prijs van Nederland afdeling Dance won. Sindsdien heeft de band rustig kunnen werken aan …
Op mijn bureau slingert een luguber kaartje met de tekst: “Ik word alweer 10 jaar. Ik geef een feesje. Kom je ook? Ik hou het op 11 juni in Zaal 100 te Amsterdam. Neem wel je oordoppen mee. Ik vertel niet wat we gaan doen. Groetjes, Gone.” Ik ben niet …
Lofi leeft en is nog lang niet dood ook. Tenminste niet wanneer Martien van Bergen aka Blimey! mag gelden als (Nederlandse) topper in het genre. Na twee CD’s met Tupelo Honey heeft Martien van Bergen onder de nom de plume Blimey! zijn derde full-length afgeleverd. When She’s In Your Head …
Als ik bandnamen als 707, The Storm, The Vu en Two Fires laat vallen om aan te geven hoe groot de naam van Kevin Chalfant is in AOR-land zie ik u fronsen en denken: “Ik ken die man niet en als het AOR is, dan geef mijn portie maar aan …
Je hebt bombast, over-the-top bombast en Michael Pinnella. Dit heerschap is toetsenist bij neo-classical progmetalband Symphony X, een bandje met een stijl ergens tussen Dio en Yngwie J. Malmsteen waarin hij de solopartijen moet delen met de gitarist. Blijkbaar kon hij zijn ei daarin nog onvoldoende kwijt, want hij heeft …
Zo af en toe komt het voor dat ik een cd wil horen die File Under niet ter recensie aangeboden krijgt. Eigenlijk zou ik nu moeten schrijven dat dat niet zo heel vaak voorkomt, maar mijn portemonnee denkt daar anders over. Dus laat ik die eerste zin eens opnieuw opschrijven: …
Om te weten te komen hoeveel beter Autumn klinkt op Summer´s End dan op hun debuut When Lust Evokes The Curse heb ik een fijn recept voor je, maar je hebt wel twee lades voor nodig in je PC. Je doet het volgende: je flikkert in de ene lade van …
Ik heb een zwarte broek, zwarte riem, zwart t-shirt, zwarte schoenen, een zwarte blouse en zwarte sokken aan, heb mijn haren zwart geverfd en gebruik zwarte make-up. Uiteraard. Op de platenspeler ligt een zwartgallige doemplaat van Joy Division. De elpees van The Cure, U2 en Echo and the Bunneymen slingeren …
Een jaar of vijf geleden was het – van oorsprong – punklabel Epitaph überhip en wist het de ene na de andere band of artiest te strikken. Ondanks dat dit een aantal pareltjes van platen op heeft geleverd, was deze overproductiviteit er debet aan dat er ook een heleboel bagger …
Het was een veel te lange werkdag geweest. Zeker voor iemand die al een paar weken een beetje kwakkelt met zijn gezondheid. Ik probeerde het terrein af te gaan via die lekker onhandige je-mag-er-maar-met-een-persoon-tegelijk-door-hekjes. Natuurlijk haperde het kreng. Ik voelde een nare pijnscheut in mijn bovenbenen door de botsing met …
De Sneaker Pimps waren in 1996 net iets te laat om nog op het succes van de Britse triphop mee te liften. Ik ben fan van ze sinds debuut Becoming X. Dat de band zangeres Kelli Dayton ontsloeg en Chris Corner zelf ging zingen maakte mij niet uit – ik …
Drummen kan ik voor geen meter, maar airdrummen des te beter. Bij sommige platen móet ik wel. De platen van House of Lords met drummer Ken Mary zijn vaste prik. Ik lever daarbij werkelijk méésterlijke partijen af. Bij deze solo-cd van House of Lords-zanger James Christian heb ik dat beduidend …
Best raar eigenlijk dat Nederland op dit moment één van de belangrijkste landen is qua gothicmetal/rock of hoe je het ook wilt roepen. Met After Forever, Within Temptation en Epica hebben we behoorlijke hete ijzers in het vuur. En deze drie worden al weer op de hielen gezeten door Autumn. …
