Begrijp me goed, ik heb niets tegen emancipatie. Integendeel zelfs, het is juist goed dat vrouwen – ook in de muziek – zich steeds meer laten gelden. Er zijn echter grenzen. Neem het Amerikaanse Butchies, of moet ik nu The Butchies zeggen, dat uit drie vrouwen bestaat. Het concept is …
Hier hebben we er weer eentje: hard werken, veel doen. Patrick Delabie is de naam en in het rijtje bezigheden is hij nu ‘singer/songwriter’ op zijn cv bij te schrijven. Hij speelde al in Betty Ford Clinic, maakte de punkrockplaat “Specimen” en nu dus de CD “Correct Me, If I’m …
Know Nothing Stays The Same is een feest van herkenning. Dat is niet zo raar, want deze EP van Copeland staat vol met covers. Enorme hits uit de tijd dat ik zelf nog een tiener was. Of jonger. Maar ook een paar nummers waarvan ik al tijden walg en die …
Neil en Tim Finn kwam ik voor het eerst tegen bij Split Enz. Een stel merkwaardig uitgedoste Nieuwzeelanders die leuke springerige pop met mooie samenzang maakten. Later kwam ik Neil tegen bij Crowded House en Tim met z’n solohit “Fraction Too Much Friction”. Nog steeds was de specialiteit het maken …
Nu in de winkel: Summer In Abbadon! Tien geweldige liedjes speciaal voor u gecomponeerd en geselecteerd door niemand minder dan Rob Crow en Armistead Burwell Smith IV. Deze fraaie collectie indiepopnummers is zorgvuldig in elkaar geknutseld met ‘oog (en oor) voor detail’ en daarna op een perfect rond schijfje geperst. …
Ik ging maar eens voor mijn platenkast staan. En daar stond ik een behoorlijk tijdje voor me uit te gapen. Ik zocht namelijk naar die ene plaat waar ik The Czars Goodbye mee wilde vergelijken, maar kon er maar niet opkomen. Dat gedenk en gepeins deed me zeer aan mijn …
Het moet niet meevallen voor een man om van huis te zijn en te toeren met een band. De man heeft van dattum nodig, en moet dus op zoek. Het valt niet mee als rockster. Zo zullen Jeffrey Lee Pierce en Dave Eugene Edwards beide ooit wel eens op toer …
Ik had een mooi verhaaltje gemaakt over het feit dat Bon Jovi en Europe in de jaren 80 al niet konden en dat het baarlijke nonsens is om die laffe prak, die beide bands destijds afscheidden, anno 2004 nog eens op te warmen. Daar wordt het niet beter en alleen …
Arme Steven Wilson-verzamelaars. Ik vrees dat ze zojuist weer een plaat aangeschaft hebben die ze voorlopig niet meer uit de kast zullen trekken. Legacy van vidnaObmana ligt namelijk niet bepaald in het verlengde van het werk wat Wilson doet met zijn Porcupine Tree. Maar ja als je alles wilt verzamelen …
Het zit zo: ik vond Beef eigenlijk gewoon een beetje irritant. Ik had vooral moeite met die zanger. A om naar te luisteren en B om naar te kijken. Echter, ik gaf het niet zo snel op, want soms moet de relatie tussen band en luisteraar gewoonweg groeien. Ik had …
Mankeert er wat aan mijn cd-speler? Dat dacht ik de eerste keer dat ik Go Pets Go van het noord-franse DAT-Politics draaide. Het lijkt soms wel of de muziek achterstevoren op de cd is gezet. Toch is het best een koddig en vrolijk werkje als je de moeite neemt wat …
Het is gigantisch feest bij Schwarz. Het trio Spanjaarden is er namelijk in geslaagd om veel geld te vangen voor hun eigentijdse versie van Picasso’s Demoiselles. Onder het mom van een klein feestje voor intimi hadden ze een kunsthandelaar naar hun oefenruimte gelokt en verleid tot de aankoop. De meest …
Orange – het niet te verbeteren meesterwerk – en de remixplaten zijn het enige van de Jon Spencer Blues Explosion dat ik nog draai. De Experimental Remixes-EP en Acme-Plus zijn niet zozeer beter dan Orange en Acme, maar, vooral als het gaat om de laatste, minder eenvormig. En dat is …
Als ik mijn ogen open doe ligt ze naast me. Haar haar op het kussen, haar ogen nog dicht. Ze zoemt zachtjes. Ik luister naar haar. En ik kijk. En ik kijk en luister nog wat meer en uiteindelijk draai ik me om en dut weer weg. Dertig minuten later …
We zien elkaar niet zo heel vaak. Maar als we elkaar zien is het altijd een grote wederzijdse waterval met vaak dezelfde terugkomende onderwerpen. Hij kletst vaak over mijn onvermogen om wat zinnigs over jazz te zeggen of dat ik blues niet snap. Ik zeur altijd terug dat’ie nu wel …
Heey Geeb! “Waar moet jij aan denken bij de Son of the sun van Willie Dunn?” “Aan Kenny Rogers, vooral hoe slecht hij de laatste jaren is.” “Je vindt het dus niets?” “Nee, behalve de eerste vijf nummers en nog het zevende nummer, de andere tien kunnen me gestolen worden.” …
Je kunt van Yngwie Malmsteen veel zeggen, maar hij heeft wel een neusje voor goede zangers. Twee ervan hebben net nieuw werk uitgebracht: Jeff Scott Soto een solo-album, Mark Boals een album met zijn band Ring of Fire. Alleen Mark Boals is met Ring of Fire dicht bij het werk …
Je kent het vast wel: je zet een nieuw plaatje op en blijft hangen bij de eerste track. Gewoon omdat het nummer je gelijk grijpt en je het steeds weer wilt horen. Het overkwam mij weer eens bij “Dreamaniacs”, het openingsnummer van Attagirl de zesde plaat van Bettie Serveert. Het …
Onlangs kwam ik in gesprek met een oorlogsveteraan. Zestig jaar geleden vocht hij mee om de brug bij Arnhem te veroveren. Deze operatie genaamd Market Garden mislukte jammerlijk, hij raakte zwaar gewond en werd krijgsgevangene gemaakt en vervolgens afgevoerd naar Duitsland. Als je zestig jaar later niet met wrok omkijkt, …
Smaakvolle en niet kitsche popliedjes uit Duitsland, ik moet er nog even aan wennen. Het was mij al langer duidelijk dat er een zeer vruchtbare bodem voor alle soorten ‘harde muziek’ bij onze oosterburen te vinden is. Niet voor niets vlucht ieder Nederlands punkbandje dat een paar centen wil verdienen …
Ik ken veel van de nederige onderdanen die hier onder mijn despootschap schrijven (en lijden) allemaal al een stuk langer. Ze begrijpen is wat anders. Neem nou Ewie. In december 2001 hing hij knap gefrustreerd aan de andere kant van mijn ICQ-lijn. Hij mopperde dat’ie mooi opgescheept zat met een …
Slechts 27 minuten duurt het album Snow Tires. Negen liedjes, bijna allemaal 2 of 3 minuten. En het is lief. Het klinkt als Elliott Smith. Of Solo of Nick Drake, zo u wilt. Soms klinkt het namelijk bijna niet als een groep. Intieme zang over een gitaar, met af en …
In een roes liep ik richting de trein vanuit het Burgerweeshuis. Zojuist had ik voor de tweede keer binnen een week een ontmoeting met een oude liefde die ik nog nooit eerder in levende lijve zag. Vorige week was dat Rush in Ahoy en zojuist zag ik eindelijk The Gathering. …
Megadeth was de laatste tien jaar een aflopende zaak. Zwakke platen, gezoek naar een hitje en geforceerde pogingen het bekende metalgeluid te combineren met zogenaamd alternatieve klanken. Dieptepunt was de plaat Risk uit 1999, waarbij ze godbeterd experimenteerden met beats. Onnodig te zeggen dat de band daarna ook uit elkaar …
Voordat ik klaar ben met het bestuderen van de koele hoes van A Thing Called Rock’n’Roll is de cd al afgelopen. Nou ja, bij wijze van spreken dan. Verdomme, had ik maar een mooie grote LP-hoes in mijn handen, verzucht ik. Nu irriteert die spiegelende jewelcase me terwijl ik kijk …
