Oorspronkelijk was het debuutalbum van The Constantines alleen verkrijgbaar in hun thuisland Canada. De band viel daar vele malen in de prijzen en werd genomineerd voor een Juno Award (de Canadese Grammy). Sub Pop heeft het album nu, drie jaar later, opnieuw uitgebracht. En ja, wat zijn The Constantines nu …
Met de hedendaagse soul heb ik weinig, domweg omdat het gevoel ontbreekt. Joss Stone heeft dat gevoel in ruime mate en dat viel velen op vorig jaar. Toen bleek dat Joss Stone een zestienjarig tienermeisje was, was de hype compleet. Na een fiks verkopend debuut volgt onvermijdelijk de beruchte tweede …
Er zijn cd’s waar minder hard om gevochten wordt binnen de mensjes die hier schrijven. Sterker nog, ik gok dat ik de enige ben met werk van Colonel Les Claypool in de kast. Oh nee, natuurlijk niet! De grootste Primus-hater onder ons heeft ook een cdtje van ze in de …
Grappig. Al de tijd dat ik naar The Belgian Kick van Married Monk heb zitten luisteren dacht ik dat ik met Belgen te maken had. U weet wel, onze fijne Zuiderburen die met al die fijne bandjes aan de weg timmeren. En dus ramde ik een verhaaltje over dat het …
Waar is het toch ooit precies misgegaan met Therapy? Een jaar of tien geleden nog voorbestemd als Ierlands nieuwste grote ding na U2 met optredens voor volle stadions en uitpuilende festivals. De dreigende roem bracht een te grote druk met zich en het commerciële succes van Troublegum bleek onmogelijk voort …
Ik voel me nu toch al een week of drie een enorme student. Nee, geen brallerige praat of laathangerij in de kroeg. Ik bedoel een veel te ijverige student. Die netjes zijn colleges volgt, elke dag geschoren in de banken zit en de rest efficiënt besteedt aan zijn onderzoek. Wat …
“Chris Caffery, dat is toch die gitarist van Savatage?” “Yup!” “En Savatage, dat is toch die band van Jon Oliva en producer Paul O’Neill die geen millimeter van stijl verandert, welke musici er ook in de band zitten?” “Eh…yup! Maar Caffery is een Savatage-oudgediende, dus die heeft de sound wel …
Het is 22 september, het waait, het regent, het liefst zou ik in bed blijven liggen, maar ik moet naar mijn werk. De plicht roept. De auto staat voor de deur, maar op 10 minuten fietsen is dat overdreven. Ik heb ook zo mijn principes. Ik trek mijn regenpak aan, …
Het tragische einde van de Nederlander zoals wij hem kennen is het eerste boek van Andre Manuel. Hiermee voegt hij zich zowel in de rij van cabaretiers als in de iets recentere, maar verder soortgelijke rij van popmuzikanten die een boek publiceren. Het verschil met de columns, theaterteksten of matige …
TV kijken doe ik weinig, maar een Engelse thriller mag ik graag verorberen. Een avond op de bank met Dalziel and Pascoe, Inspector Morse, Midsomer Murders of hoe de series ook mogen heten, een zak chips en een wit biertje, ik heb de avond van mijn leven. Als je dan …
Beste mijnheer File Under, Zoals u misschien al wel opgemerkt hebt de laatste tijd timmeren wij van the Sheer aardig aan de weg. Onze debuutplaat The Keyword is Excitement kreeg tot nu toe alleen maar lovende recensies in grote bladen: van Oor tot Music Minded. Ook zo ongeveer elke internetsite …
Het lijkt een steevast terugkerende opening van mij te worden… In 1996 speelden ze hun duizendste concert en dat was een mooi moment om ermee op te houden. Echter, in het jaar waarin ongeveer elke afgeschreven indie-band terugkomt met een nieuwe plaat duikt plotseling ook Alice Donut weer op. Sterker …
Blijkbaar kan een band ook verstikkend of beperkend werken, aangezien veel artiesten besluiten om naast hun normale band ook (solo)projecten te ondernemen. Of ze kunnen er in ieder geval niet genoeg van hun eieren in kwijt. Blijkbaar heeft Andy Kuntz, bekend als frontman van de progressive metal band Vanden Plas …
Zowaar een metal-cd, dacht ik toen dit schijfje van Outlie op mijn bureau plofte. Of werd ik een beetje op het verkeerde been gezet door de vormgeving van de hoes? Enig researchwerk leverde me meer informatie op: de nieuwe band van Luke Pabich, gitarist van punkrockband Good Riddance. Goh. Omdat …
Hazes is dood. Het gebeurt onverwachts, maar er zal niemand zijn die echt verbaasd is dat dit gebeurt. Ik weet ook niet of ik er rouwig om ben. Op de één of andere manier heb ik al jaren het gevoel gehad dat Hazes doodongelukkig was. Volgens mij wilde Hazes wilde …
Ooit de rockmockumentary This is Spinal Tap gezien? In deze film werd een rockband neergezet met alle clichés die er te vinden waren. Het kan bijna niet anders of Saxon is een van de grootste inspiratiebronnen geweest. Spandexbroeken, lange haren, teksten over motoren en veldslagen en keer op keer hetzelfde …
Kijk zo zie ik het nou graag! Twee bandjes waarbij de vormgeving in ieder geval piekfijn voor elkaar is. Het Limburgse Klick stopt haar 3-track in een opvallend formaat hoesje en Zeal doet het nog beter. Die stoppen hun cd in een fraai vormgegeven kartonnen doosje en kleedt haar site …
De echte rooie rakker herkent de volgende tekst: “Makkers! Ten laatste male, tot de strijd ons geschaard, en de Internationale, zal morgen heersen op Aard’,” In de voormalige Sovjet-Unie zal de tekst van de Internationale vaak geklonken hebben. De idealen van het communisme van Marx waren mooi. Toch heeft het …
Dit dubbel-album Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus is gewoon te goed om afgerafeld te worden in een paar regeltjes. Met veel tempowisselingen en hier en daar achtergrondkoortjes à la Cohen liggen de nieuwste geesteskinderen van Nick Cave erg goed in het gehoor. Muzikaal is er veel afwisseling en, zeker vergeleken …
Vraag me niet waarom, als ik aan Willy DeVille denk, wat niet heel vaak voorkomt, denk ik aan Limburg. En als ik aan Limburg denk, denk ik aan fietsen en als ik aan fietsen denk, denk ik aan het aangename gezelschap tikkie oudere mannen met wie ik dat met enige …
Dear fucking Oasis, Fuck Noel Gallagher! Fuck Liam Gallagher! Ja, jullie! Fuck Oasis! Staan jullie van te kijken hè, dat ik dat durf. Definitely Maybe op DVD – nogmaals – uitbrengen in 2004, da’s alles wat er nog gebeurt. Fuck man! De nieuwe Oasis-plaat zou dit jaar verschijnen, maar noppes …
Mijn pijn in m’n hart en tegensputterende typvingers moet ik hier bekennen dat Super D van Ben Folds de eerste mindere release is die de man ooit heeft uitgebracht. De reden is dat twee van de vijf nummers niet leuk zijn om naar te luisteren en dat is gewoonlijk onmogelijk …
We zaten in de auto, op de weg terug van een weekendje fietsen in Limbabwe. Vlak voor we bij mij thuis aan zouden komen was er dat aanstekelijke poppunk/emo-plaatje op de radio dat zich genadeloos nestelde in mijn geheugen. Ik wist zeker, dat zat er eerder ook al. Maar verdomd, …
Ik lees de titel, zie de toevoeging The Romantic Collection en hap even naar adem. Dat worden alras koude rillingen als ik in de bio lees “We call this record our wedding album, because friends and fans have told us that they play these songs as background music at weddings.” …
Begin januari 2003 kocht ik in een Amsterdamse platenzaak per ongeluk Danse Macabre van The Faint. Ik wilde van een bepaalde band een album hebben, maar ik kon me de naam niet meer herinneren. In de nieuwe cd-bak zag ik het album van The Faint liggen. De naam kwam me …
