Ik haat kappers. Stil zitten in zo’n stoel en dan zo’n onbekende die een beetje aan mijn haar loopt te frutten en semi-geinteresseerd vraagt hoe het gaat. Wil ik naar de kapper dan is het altijd ‘deze week zitten we helemaal vol, sorry mijnheer’. Of ik moet een uur wachten …
Het heeft me veel tijd gekost om deze recensie te schrijven. Ik bleef namelijk steeds halverwege in slaap vallen en dat is niet bevorderlijk voor de voortgang. En dat voor een recensie van een EP van vijf nummers! De platenmaatschappij heeft hoge verwachtingen van Million. De reclamecampagne voor de nieuwe …
Een paar jaar geleden had het er bijna iedereen over. We moesten onthaasten. Een term die inmiddels weer uit de mode lijkt te zijn geraakt. Menig café werd omgetoverd tot een hippe loungetent met dito loungemuziek. Niet dat Piano Solos van Dustin O’Halloran een loungeplaatje is hoor maar het beluisteren …
In een nog niets eens zo heel ver verleden waren de mannen van AFI hele eenvoudige knaapjes. Ze droegen nog geen rare make-up, bedienden zich niet van melodramatische ‘emocore’ en de afkorting in de bandnaam stond nog gewoon voor “Asking For It”. Maar een jaar of vier geleden kregen ze …
De jongens van Hundred Reasons dachten: “We zitten toch in de studio om “How Soon Is Now?” op te nemen voor die Smiths-tribute. Waarom nemen we niet gelijk nog een trits nummers van anderen op die we altijd al leuk vonden en gooien die op een singletje? Leuk voor de …
Op een goede dag toog ik naar Pinkpop. Het was maandag en het was druk, maar dat is niets bijzonders voor Pinkpop. Dat is alle jaren zo, al heb ik geen idee welk jaar dit was. De oude Smeets kwam aan het einde van de dag het podium op. Ook …
Ik wil natuurlijk met alle liefde nog een keer de muzikale loopbaan van Sophia-frontman Robin Proper-Sheppard uit de doeken doen (u weet wel: cultband God Machine, het tragische sterfgeval van bassist Jimmy F., de muzikale wederopstanding middels Sophia, the May Queens en het label Flowershop-recordings). Maar u zou inmiddels deze …
Je hebt mensen die briljante muziek maken gedurende een bepaald deel van hun leven en dan is het plotseling gebeurd. Ze worden een aftreksel van zichzelf, gaan commercieel denken, zijn niet meer origineel of het lukt simpelweg niet meer. Sneu. Vaak is een debuutplaat van een band de beste. De …
Maandagochtend pak ik vaak de fiets om naar mijn werk te gaan. Ik zou eigenlijk beter moeten weten, ik werk namelijk bij een verzekeraar, maar ik heb altijd muziek op mijn mp3stick mee om te luisteren. En het liefst lekker hard, want op de fiets heeft niemand daar last van. …
Ik heb altijd een dubbelhartig gevoel gehad bij “Eye of the Tiger” van Survivor. Lekker nummer met een lekkere drive erin, maar die video hè? Vijf mannen, schuin van onderen gefilmd, die overduidelijk veel stoerder lopen te doen dan ze zijn. Bij Bad News lieten ze in een vergelijkbare scène …
Ik lig altijd in een deuk om Moloko. Alleen al de titels van de cd’s vind ik erg amusant. I am Not A Doktor vind ik geestig en Do You Like My Tight Sweater vind ik fantastisch! Bij mij kan de band ook niks verkeerd doen. Dat komt ook omdat …
Met een ketttingrokende, boerende, bierzuipende, vloekende en dwerg-neukende (!) *pieeeeep* weet Boobie Trap in ieder geval vrij snel de aandacht op zich te vestigen. Afkomstig uit het – op punkgebied – zeer vruchtbare Orange County, California, schijnt de band in levende lijve dan ook een hele opwindende ervaring te zijn. …
Daar houd ik wel van: bands met lef. Neem Roux Blond die mij goed te pakken had. Ik opende de envelop en dacht: wat moet ik nu met zo’n grote flop? Die past toch niet in mijn computer? Nee, natuurlijk niet, er kan nauwelijks informatie op zo’n flop. Sufferd die …
Ik begin een beetje moe te worden van die meneer Yann Tiersen. Het eerste dat ik van het hoorde was de muziek die bij de film Amélie hoorde. Dat was leuk hoor, een beetje te vrolijk allemaal naar mijn zin, maar goed. Ik snap wel wat sommige mensen er leuk …
Ik krijg bulten deja-vu’s bij Embraces’ “Out of Nothing”. Zoveel doet de plaat me denken aan hun debuutalbum van acht jaar geleden. Een cd vol mooie Britse popsongs met een sfeervol en warm geluid dus. En pakkende meezing refreinen, want Embrace kan die schrijven als de beste. Met gospelkoren en …
We hebben het in huize Storm wel eens over emigreren. Naar ver weg. Niet naar Amerika, Dat is een eng land. Waarom het nooit gebeurd is weet ik niet. Misschien omdat we dachten dat we het toch wel goed hebben hier. Ok, af en toe loopt er wel eens wat …
File Under dijt maar uit en uit. En daar ben ik blij mee. Want daardoor komen er meer recensenten bij, waaronder een echte gerontorocker. Daardoor hoef ik die meuk niet meer te recenseren (op een enkele uitzondering na). En stuurt ome FU mij andere meuk. En als ik lief ben …
Een live-optreden. De geluidsmensen sluiten kabels aan, zetten de drums klaar, plaatsen een gitaar in een houder en zetten microfoons in hun statief. De sfeer is verwachtingsvol… Dan komt de band op, installeert zich en begint te spelen. Het tempo is pittig. De zangeres kijkt de zaal eens rond, druk …
Johnny Dowd, Jim White, maar ook het Groningse Whipster: allemaal referenties die terug te vinden zijn op Lawnmower Mind, de debuutplaat van Smutfish. Maar vooral doet de liedjes me denken aan Neil Young in de dagen van Tonight’s The Night en On The Beach. Zoals dat gaat wanneer vader oud, …
Wat zijn nou de beste covers? Zijn dat die nummers die de uitvoerder zich helemaal eigen gemaakt heeft waardoor het origineel bijna onherkenbaar is geworden? Of zijn dat de klakkeloze kopieën? Wat mij betreft het eerste. Niet dat dat een garantie is voor een goede plaat, hoor. Dat kan zelfs …
Voor iedere metalhead die nog steeds niet over het verlies van Pantera heen is komt de nieuwe Dry Kill Logic ongetwijfeld als een geschenk uit de hemel. Waar dat groepje rednecks er een paar jaar geleden de brui aan gaf, haakt Dry Kill Logic gewoon aan. Spijkerhard, lomp, bruut, het …
Samba? Voetbal? Nee, geen swingende samba of aanstormende voetbalgoden uit Brazilië, maar wel Eyes Of Shiva, een jonge en talentvolle vijf-koppige band uit de regionen van São Paulo met de nodige pakkende ritmes. Deze broekies, met een gemiddelde leeftijd van net 24 jaar, leveren een akelig volwassen debuut cd af. …
Soms, héél soms, heb ik zo’n slechte zin dat zelfs ik – watje pur sang – het een en ander aan flarden zou willen schoppen. Gelukkig heb ik dan cd’s met een lekkere portie takkeherrie. Niet te ingewikkeld, vooral niet te braaf geproduceerd en bovenal niet te braaf gezongen. U …
Ik stuurde haar een enveloppe met daarin een kaartje en de simpele mededeling dat ik wel eens wilde zien of ze inderdaad weke knieën zou krijgen bij live zien van Steve Hogarth. Dat viel best mee. Ze had – niet veel later – meer weke knieën voor ondergetekende. Het was …
Een van de fijnste vakanties die ik ooit had bracht me naar Ierland. Drie weken op de fiets, een trektocht van het zuidwestelijke Cork naar het barre Noorden. Een week regen, een week zon en een week iets ertussenin. En omdat we van te voren niet echt nagedacht hadden welke …
