BeWider – Dissolve

Eigen beheer Film- en tv-muziekcomponist Piernicola Di Muro heeft zich na A Place To Be Safe uit 2015 gewaagd aan Dissolve. Een elektronische vocoderplaat, zeg maar gerust hoe de nieuwe Air had geklonken als Daft Punk achter de knoppen had gezeten. Enfin, de ambient kabbelt, bliept en piept een aardig …

Repetitor – Gde Ces

Moonlee Ik heb geen enkel benul van wat er op dit moment in de voormalige Balkanstaten hip en happening is. Ik kan wel aannames neerpennen over verroeste trekzakorgels, foute snorren en 1,2,3-punk met veel boze rollende en klakkende medeklinkers, maar wat weet ik nou eigenlijk? In het lokale krakerscentrum organiseerden …

Barberos – Barberos

The Dream Machine Barberos dus. Uit Liverpool. Alsof Chriet Titulaer er opeens een heel nieuwe generatie mensen als fan van zijn programma “Wondere Wereld” bij heeft. Engelsen hebben het in zich om te spitten in het rijke oeuvre van de popmuziek, over grenzen heen te kijken en combinaties eigen te …

Big Jesus – Oneiric

Mascot Shoegaze kan tegenwoordig alle kanten op en het is een genre dat sinds My Bloody Valentine en Curve met jaloezie gevolgd wordt door heel wat generaties Amerikanen. De combinatie van zwoele bezwerende engelenvocalen en een stevige gitaarsound is een beproefde garantie geworden aan de andere kant van de grote …

Every Time I Die – Low Teens

Epitaph Every Time I Die is met de achtste plaat Low Teens voorbij heel wat hokjes, hypes en genres. Tijd voor de verwerking van persoonlijk leed. En hoewel de albumtitel iets suggereert over het gemoed van de moderne jeugd van Amerika, verwijst de titel naar de paar tientallen graden Fahrenheit …

The Micronaut – Forms

Acker Omdat het kan en omdat er vraag naar is. De Duitse producer en alleskunner Stefan Streck bewijst met zijn derde cd Forms dat poppy elektronica een enorm weemoedig karakter kan hebben. Gezien de populariteit van een Moderat op de jubileumeditie van Lowlands dit jaar is de vraag naar een …

Echotape – Wicked Way

mij=Eigen beheer En toen waren The Kooks er, en toen opeens niet meer. Net als The Libertines en Babyshambles. Echotape bestaat al een tijdje en heeft het in zich om een hele grote te worden in het Verenigd Koninkrijk en ver daarbuiten. Want, de band rondom zanger Marc Burford heeft …

Rene SG – Hell Yeah!

Marista De aanhouder wint. Zeke stelt geen reet meer voor en Peter Pan Speedrock bestaat niet meer. Dus, het Leidse Rene SG krijgt opeens volop de ruimte om zijn stoemppunk en –rock breed te etaleren. En dat begint al snel bij “Hell Yeah” dat eigenlijk de perfecte opvolger is van …

Zebra – Tango

Zebra Met een blind vertrouwen in de wave van de jaren tachtig, een voorliefde voor een alternatieve indie-gitaarsound en de theatrale bombast van een band zoals Editors weet dit Italiaanse trio Zebra sinds 2014 heel wat potjes te breken. Het knappe van Zebra op zijn tweede EP is dat de …

Gösta Berlings Saga – Sersophane

Icosahedron Music Volgend jaar bestaat The Book of Talysien, Deep Purple’s tweede plaat vijftig jaar. Nu snappen heel wat muzikanten waaronder het Zweedse Opeth dat deze plaat een ‘blauwdruk’ is voor de progrock. Het onderscheidend vermogen zit ‘m in een muzikaal, klassiek geschoold verhaal. Wie snapt hoe je een volledige …

C Duncan – The Midnight Sun

Fat Cat C. Duncan is geen muzikaal wonderkind, maar wel klassiek geschoold en gevormd door The Royal Scottish Academy of Music and Drama. Hij baarde vooral opzien met zijn sfeervolle debuut Architect waarmee hij genomineerd was voor de Mercury Music Prize voor het beste Britse album. The Midnight Sun is …

Spidergawd – IV

Crispin Glover Het Noorse Spidergawd start als een Monster Magnet-pastiche. Het is slechts een schijnbeweging, want amper binnen drie songs geeft de band een visitekaartje af dat het midden houdt tussen Motorpsycho, Thin Lizzy, de betere stonerrock en jaren ’70 hardrock. Er schuilt een drive in de band die gelijk …

Noveller – A Pink Sunset For No One

Fire Krautrock en filmische soundscapes met synthesizers hebben definitief het werk van zowel Mike Oldfield als Jean Michel Jarre opgeslokt. Noveller ging ermee aan de haal. Zonder echte beat wist de gitariste een landschap van geluiden neer te zetten. Op haar vorige plaat leverde dat nog dynamisch spannende drones op …

Douglas Dare – Aforger

Erased Tapes Tom Odell light? Ja en nee. Tekstueel is Douglas Dare net zo zwartgallig als Nick Cave en Hozier bij elkaar. Cynisch, duister en op sommige momenten zelfs pijnlijk sarcastisch. Muzikaal is het aandachtig luisteren geblazen. Dare vertelt en verhaalt op rustige toon en valt nergens aan te vallen …

Mycah – The Mycah Principle

mij=Eigen beheer Mycah is de Haarlemse Maaike Breijman die samenwerkt met Remco Engels, maar tegenwoordig helemaal solo gaat. Qua pop en soul is het vooral fris en vrolijk, met een instrumentarium waar Janne Schra zich ook van bedient. De conservatoriumganger Maaike heeft een weinig opvallende maar loepzuivere stem. Ze zoekt …

Ghost Train – Les Comptes De Korsakoff

Het 8-koppige Franse gezelschap Les Comptes De Korsakoff schopte het in 2015 al tot finalist van de Avignon European Jazz Contest met zijn experimentele jazzrock. Ghost Train is niets meer dan de wisselwerking tussen een gezamenlijke mindset en het persoonlijke welzijn per muzikant. Elke individuele gedachte wordt getoetst in haalbaarheid …

Gary Hoey – Dust & Bones

De twintigste plaat? Jawel. Gary Hoey is een druk en populair baasje. In Amerika kennen ze hem al decennia lang. Hij steekt zijn voorliefde voor blues en alle rare subvormen niet onder stoelen of banken. Daarbij valt vooral zijn verering voor Johnny Winter op. Pas nu zet hij de man …

Wolverine – Machina Viva

Waar ging het mis? Bij de gemiddelde progrockband lees ik altijd in persberichten dat de heren muzikanten allemaal een deathmetalachtergrond hebben. Zo ook bij het Zweedse Wolverine. Ik snap dat je nog geen droog brood kunt eten met deathmetal. Maar, of je dat als geoefend muzikant met progrock wel zou …

Clipping. – Splendor & Misery

Rapper Daveed Diggs is bekender vanwege zijn glansrol in de hitmusical Hamilton dan van zijn formatie clipping. en de experimentele hiphop die steeds meer teruggrijpt naar The Last Poets en Gil Scott Heron. Het zijn spoken rhyme performances die begeleid worden door Kraftwerkiaanse geluidjes en bliebs en verpakt zijn in …