De 2de plaat. Diegene die na dat steengoede debuut komt. Die schijnt moeilijk te wezen. Of recensenten denken in ieder geval dat die moeilijk is. Anyway, het was ieder geval aan An Emotional Fish niet gegeven om het magistrale debuut, wellicht een van de mooiste platen van het scheidsvlak 80/90, …
“De vorige plaat van Sukilove lijkt op McCartney in zijn beste dagen” zo las ik ergens. Brakend rende ik naar het kleinste kamertje van mijn huisje, de gehaktbal en de spinazie lagen een minuut later in de pot me aan te staren. Maar waar waren de aardappels? McCartney? De aardappels …
Zoals sommigen wel weten heb ik ook echt werk. En in dat echte werk ben ik net – nou ja twee maanden geleden – geswitcht van job. Dat was goed en dat was ook hoognodig. Toch mis ik vooral mijn oude kamergenootje best wel vaak. Zeker als het om muziek …
Ik kreeg zo ongeveer alle scribenten van File Under over me heen toen ik vertelde dat Tacker’s Addiction, met Eric Corton op zang en gitaar mij 200% meeviel. “Corton is een lul, al gaat hij in Mogwai spelen dan nog vind ik het bij voorbaat niets”, brieste de ene. Een …
In de jacht op de debuutplaat van Gem verzuchtte de verkoopster in een Arnhemse cd-winkel: “Jam, bedoel je? Nee mevrouw, ik bedoel het Utrechtse Gem. “Nooit van gehoord,” was haar commentaar. Zuchtend en hoofdschuddend verliet ik de winkel over zoveel onkunde. Als ze media gevolgd had dan wist ze dat …
Ik mocht niet mopperen over de lengte van de plaat mailde gitarist Frank Schiphorst me toen ik me een beetje beklaagde over de lengte van A Soul’s Roadmap. Nou dat bepaal ik natuurlijk lekker zelf. Toch heeft’ie wel een punt. Als A Soul’s Roadmap, het tweede volledige album van Symmetry …
Ik zal jullie een geheim verklappen. Ik zat zo’n 20 jaar geleden op dansles, en dat heeft veel leed veroorzaakt. Ik heb nu nog een hekel aan het stijldansen. Ik zou uit de maat gedanst hebben bij de tango, en kreeg een zeven min. Dit hele trauma kwam weer boven …
Zou het toeval zijn dat juist in deze barre tijden voor de Amerikaanse democratie de oervaders van de moderne punkrock weer van zich doen spreken? Het was alweer een paar jaartjes stil maar gelukkig is er weer leven in de brouwerij. Stond het vorige album nog vooral in het teken …
Leeuwen en tijgers en beren. Nou daar heb je een aardig zooitje gevaarlijke dieren bij elkaar. Kun je beter bij uit de buurt blijven. Zou ik bij de Lions and Tigers and Bears van Victor Malloy niet doen, want die zijn best mak en lief. D’r zit in de hele …
Tja. File Under pretendeert een site te zijn met louter recensies, dus verwacht u ook een recensie. Maar ik ga even inbreuk maken op uw verwachtingen. Want wat nu volgt is geen recensie. Hoogstens een impressie. Want een recensie gaat namelijk nog niet. Uwes is namelijk nog druk bezig om …
Ik heb echt twee schatten van kinderen. Maar niet echt stille schatten van kinderen. En dat is niet erg, want levendige kinderen zijn koel. Als je echter probeert om met enige regelmaat stukjes te schrijven over cds is dat soms lastig. Dit vang ik grotendeels op door te luisteren in …
Als je op de verhalen af moet gaan dan klinkt het als Coldplay, maar dan anders. Dan klinken ze als Belle and Sebastian, maar dan minder als Belle and Sebastian. En ook nog minder als zichzelf. Godzijdank hoef je niet alles te geloven wat je leest. Niks geen Chris Martin …
D’r werd her en der nogal schaapachtig gelachen toen gemeld werd dat Love is not enough van Scram C Baby slechts in gelimiteerde versie uitgebracht werd. Gelimiteerd, my ass! Die zouden ze toch nooit uitverkopen. Nou, ik kan je verzekeren als je de cd nog niet in de kast hebt …
Hoe komt het toch dat je bij sommige zangeressen je vooral afvraagt of ze psychische problemen hebben? Bloednerveus word ik van dat soort types en de ergste van allen lijk ik nu te hebben gevonden. Virginia Astley heet deze dame en haar grootste succes beleefde ze in de jaren tachtig, …
Statistieken liegen zelden. Als je mijn Audioscrobbler statistieken erbij pakt kun je zien dat er geen plaat is geweest die ik meer gedraaid heb dan Des plumes dans la tête van Sylvain Chauveau. En dat zijn alleen maar de speeluren in computers her en der in het land. Die van …
Als je vorig jaar het prachtige debuutalbum The smell of our own van het Canadese The Hidden Cameras hebt gemist, dan was 2003 toch minder mooi dan het geweest had kunnen zijn. Dit jaar komt er weer een kans, want volgende maand komt hun tweede er al aan. Door middel …
Er is iets vreemd aan de hand met de CD van The Delays. Nou ja, niet zozeer met de CD als wel met hoe ik persoonlijk de Faded Seaside Glamour ervaar. Het begon al bij de eerste draaibeurt. Getver een vrouw die zingt! Maar nee, het was geen vrouw die …
Als ik in Puerto Rico zou wonen en een blond engeltje zou mij influisteren dat ik alles achter zou moeten laten en haar moet volgen naar België, zou ik het wel weten. Ik zou over de grond rollen van het lachen, het engeltje zeggen dat ze maar een ander slachtoffer …
“Gek dat deze plaat nog niet eerder op deze site verscheen”, tikte ik in na beluisteren van Misery is a butterfly van Blonde Redhead. “Goede reden om de pen ter hand te nemen!”, schreef Coen per mail terug. Bij deze los ik dan ook eindelijk mijn belofte in om het …
Twee e.p.’s in één bespreking kan best voor een keertje als je het over twee bevriende bands hebt. Want dat zijn ze, het Nederlandse John Wayne Shot Me en het Belgische Austin Lace. Samen verzorgden ze, en er volgen er nog meer, al de menig optreden in de Benelux. Ze …
“Pffft niet weer he! Niet weer zo’n retro-band die het wiel op briljante wijze denkt uit te vinden. Zucht!” Dat dacht ik bij eerste noten van Kaito – Band Red. Gelukkig beperkt deze ergernis zich tot de eerste trits maten. Daarna komt al snel het gejaagde in-your-face van Pixies bovendrijven …
Terwijl men in het Midden-Oosten druk is met allerhande martelingen en koppensnellerij, zit men in de VS ook niet stil. Langzaam maar gestaag komt de anti-Bush beweging van de grond. Punkvoter werpt zich op als anti-groepering om rekening mee te houden. Blijkbaar zit er toch nog een beetje rebellie in …
Heremetijten wat een kontkruiperij was het weer tijdens het songfestival afgelopen weekend. De Oost-Europese vriendjespolitiek deed het weer donders goed. En dan ook eens grotendeels met van die muziek die je het liefst zo doortrekt tijdens een wc-bezoek. Zelfs met het geluid uit hoorde je nog hoe stuitend slecht sommigen …
“We built this city on rock’n roll” is verkozen tot slechtste liedje ooit door het Amerikaanse tijdschrift Blender. Met het misbaksel van Starship is inderdaad wel heel erg veel mis. En een stad bouwen op dat soort rock’n roll is vragen om moeilijkheden. Voor een beetje geinige stad is een …
Het zal ergens in maart vorig jaar geweest zijn dat Madrugada in een uitverkocht Paradiso een poging deed mijn oren te laten wennen aan een bedenkelijk aantal decibellen. Het lukte, na afloop was ik een gelukkig, maar doof man. Wat me naast die doofheid, die na een week verdwenen was, …
