Iedereen heeft vast wel eens zo’n Damien Rice-moment. Zo’n moment dat je denkt dat de hele wereld tegen je is, dat liefde een grote illusie blijkt en je het liefst heel hard FUCK YOU naar iedereen zou willen roepen, zoals Rice zelf ooit op het fraaie “Rootless Tree” deed. Damien …
Volgens mij heb je het in Amerika wel gemaakt als je bij David Letterman op mag treden. Het uit Duluth, Minnesota afkomstige Trampled by Turtles stond hier inmiddels twee keer. De laatste keer was in juli van dit jaar, toen ze “Are You Behind The Shining Star” speelden, afkomstig van …
Er ging bij mij geen lichtje branden bij het horen van de naam Eileen Rose. Wanneer ik haar naam in Google intik zie ik meteen dat dit niet aan haar ligt. Deze bijna 50-jarige singer-songwriter heeft namelijk al een aardige staat van dienst. Haar muzikale carrière begon in allerlei lokale …
Er bestaat maar één goede remix van MGMT’s “Kids” en die is van 80Kidz, alias een maf Japans duo. Het zal voorlopig wel hun meest populaire nummer blijven, vrees ik, ondanks dat Face eindelijk een echt leuk album van ze is na de eerdere pogingen This Is My Shit (2009), …
Ironbird (nou ja, déze Ironbird in elk geval) is een soloproject van gitarist Magnus Jernström van de Zweedse rockers Mangrove. Volgende week komt Mangrove’s nieuwe album A Distant Dream Of Tomorrow uit, maar eerst is er dus Ironbird met Black Mountain. Met vijf muzikanten in plaats van drie zoals bij …
Het is niet de eerste keer dat Will Oldham zijn eigen werk onder handen neemt. In 2004 bracht hij – tot droefenis van velen, maar niet van uw recensent van dienst – Bonnie ‘Prince’ Billy sings Greatest Palace Music uit. Hiervoor nam hij met behulp van sessiemuzikanten in Nashville nummers …
Het zijn en blijven doorzetters en stugge volhouders daar bij Eyehategod. Zal hun koppige Zuidelijke afkomst wel zijn. Zelfs na de dood van drummer Joey LaCaze in 2013 ploegden de heren voort met vervanger Aaron Hill. In de thuisstudio van Phil Anselmo met Down-producer Steve Berrigan werkten de heren uiteindelijk …
Sinds ik ergens begin jaren tachtig meeging naar de opnames van Je Ziet Maar en daar Helloïse vakkundig zag playbacken in de gymzaal van wat later mijn VWO werd, heb ik een zwak voor eighties hardrock/metal. Van tijd tot tijd een portie lange manen en strakke spijkerbroeken tot me nemen …
Dat ik deze band het eerst tegenkwam via een promoverhaal op Vice voorspelt niet veel goeds. Als iets echt goed is, snelt de roem Vice namelijk wel vooruit. (Ik heb overigens best een tijdje geen absurdistische recensies op deze plek geschreven omdat de Nederlandse papieren Vice niets anders deed dan …
Tuurlijk heeft Robert Plant gelijk dat hij om creatieve redenen geen reünie van Led Zeppelin meer nodig acht. Al heb ik ze zelf nooit gezien, en zou ik er best naartoe willen. Maar laten we ons richten op het nu en niet vergeten het nieuwe te koesteren, dat is zijn …
Hoe hip kun je zijn? Dit derde album van White Lung uit Vancouver kwam namelijk onlangs ook op cassette uit. Na de spectaculaire terugkeer (nou ja, nooit echt weg geweest) van het vinyl bij met name de hipsters is de cassette de volgende stap. Dat ziet dit bandje goed. Daarbij …
Vandaag is het 1 november. De dag dat Nanowrimo weer begint, het internet-zelfhulpproject dat je ertoe dwingt om eindelijk eens die grote roman te schrijven door simpelweg op papier te zetten wat je hebt, in plaats van er eindeloos over te blijven twijfelen. Nou barst ik van de ideeën maar …
De titel Dereconstructed van de tweede plaat van het uit Alabama en Georgia afkomstige viertal Lee Bains III & The Glory Fires slaat op een periode in de geschiedenis van de Zuidelijke staten in de VS, de Reconstruction. Dat was de tijd waarin geprobeerd werd om van de Zuidelijke staten …
De Amerikaan Sean Rowe timmert al een hele tijd aan de weg. Zijn eerste release was in 2004, maar pas sinds 2011 lijkt hij bij het label ANTI een vaste kracht geworden te zijn in albummuziekland. Rowe is gezegend met een donkere stem die de constante factor is om je …
Je zou mij een luie recensent kunnen noemen aangezien mister File Under Storm mij weken geleden al gevraagd heeft of ik een recensie van Marissa Nadlers nieuwste album kon schrijven. Maar in dit geval meen ik een goed excuus te hebben. Sommige albums klinken nu eenmaal het best als de …
Shaking Godspeed heeft sinds hun tweede plaat alweer een bezettingswisseling ondergaan. Organist/bassist Paul Diersen (die zelf de opvolger was van Pieter Holkenberg) is vervangen door maar liefst twee nieuwe bandleden: gitarist Rocco Ostermann en bassist Alex van Damme zijn de gelederen van de Gelderse formatie komen versterken. Dat deed mij …
Soms is het helemaal niet erg om er een tijdje tussenuit te knijpen en je te bezinnen op wat je allemaal nog wilt doen en bereiken in het leven. Elle Bandita alias Ryanne van Dorst deed het. Van een samengesteld meidenpopbandje en punkpop van The Riplets verwierf ze echt bekendheid …
Laat ik voor degene die erbij waren tijdens Crossing Border, toen Amy LaVere abusievelijk dacht dat ze in het land der schnitzels was, even iets rechtzetten: dat was niet te wijten aan vermeend diva-gedrag. Inmiddels heb ik namelijk dankzij een aantal fraaie, bescheiden optredens van de uit Memphis afkomstige zangeres …
‘I love my wives and I love my girlfriends / but may they never meet’ zingt Willie Nelson op Band of Brothers. De oude outlaw is de tachtig gepasseerd en zijn stem is er alleen maar beter op geworden. Zoals ook de stem van Johnny Cash als oude wijn was: …
Vorige maand recenseerde ik al de single van Eindhovense grassroots-muzikant Woody Veneman. Dit keer is de beurt aan Tigre Blanco. Vanuit de aanstekelijkheid van ene Ad van Meurs alias The Watchman, heeft Eindhoven al heel wat bandjes en artiesten voortgebracht die meer met folk, blues en country hebben, dan met …
Ik ben een groot fan van het werk van Robert Plant van de laatste jaren. Zo’n beetje vanaf Dreamland spelen bijzondere instrumenten een belangrijke rol in zijn muziek. Deze ronde zijn dat – naast conventionelere maar niet minder bijzonder ingezette traditionele instrumenten – onder andere de tabal, kologo, ritti, bendir …
Ruim tien jaar geleden kreeg ik post uit Los Angeles. In de envelop zaten cd’s met daarop alle audio-sporen van mijn debuut-album, gebruiksklaar om gemixt te worden. Mijn eigen pc was dermate verouderd dat het in hoge kwaliteit exporteren van de sporen onvermijdelijk vastliep. Gelukkig is de (muziek)wereld klein, en …
Popmuziek, maar dan wel leuke popmuziek. Muziek waar ik althans vrolijk van word, daar zorgt het uit Denemarken afkomstige The Asteroids Galaxy Tour voor. Al twee albums lang. Het leverde ze singlesucces op en internationale aandacht via een reclame van een biermerk – waar ik dan weer minder vrolijk van …
Ik heb een niche-markt ontdekt. Ergens tussen Britse shoegaze, lijzige Amerikaanse neo-hippie-folk, indiegitaarrock van War On Drugs en Dandy Warhols-achtige neo-psychedelica zien veel mensen toonaangevende overeenkomsten in stijl en smaak. Zozeer zelfs dat Loop, Swervedriver en Ride weer een tweede leven wordt gegund. Anton Newcombe mag daarin zeker niet ontbreken. …
Vreemd dat het album Lateness Of Dancers mijn eerste kennismaking met het duo Hiss Golden Messenger is. Het is namelijk al hun vijfde plaat en hij bevalt mij erg goed. Hiss Golden Messenger bestaat uit M.C. Taylor en Scott Hirsch en de tien nummers op hun vijfde cd kun je …
