Een keer in mijn leven sloot ik een lening af omdat ik heel erg graag iets wilde. Ik ging met een zak vol geld naar Londen en het is nog steeds op. De leningen die je ongegeneerd uit kunt geven aan dingen die er voor jou toe doen en waar …
Als je dag in dag uit het zelfde stukje asfalt onder je auto door ziet schieten om van je woonadres naar je werkplek te komen, kun je wel de nodige afwisseling gebruiken in de muziek die je tijdens dat ritje door je boxen laat klinken. Helaas brengt The Saturnine die …
“Plof”, zucht de deurmat en bezwijkt onder de bubbeltjesenveloppen. Ik hoor nog net de postbode vloeken. Hij heeft het er maar zwaar mee met zo’n muzieksite in zijn ronde. Net zo zeldzaam zijn vioolspelende zangers. Dat typte ik. En in de bovenste enveloppe blijkt al: vioolspelende zangers zijn niet zo …
Een verroest barrel uit de jaren vijftig in een verdord veld staart me aan vanaf de hoes. De rest van het artwork verwijst ook naar auto-onderdelen. “Hmm, Americana”, denk ik. Lekker rauwe muziek, met mondharmonica, lekkere rammelgitaartjes. Ik ga er eens lekker voor zitten. Na drie maten weet ik al …
Mijn vrouw zegt dat ik me niet continu hoeft te verontschuldigen. Collega’s, vrienden en vage kenissen ook. Want wat is het geval: al sinds dag één dat ik Where Circles Begin van Monta in mijn bezit heb, loop ik te pas en te onpas “I’m Sorry” te zingen. Prachtig nummer …
Ik heb vanaf deze plaats al vaak genoeg lopen zaniken dat de Nederlandse spierballenpunk-acts gekenmerkt worden door een schromelijk onvermogen de energie van hun liveoptredens op plaat te vertolken. Steeds blijft het weer bij een teleurstellend vlakke uitvoering in een veel te klinische studio. Gelukkig bevestigt ook op dit gebied …
Omdat de volgepakte menigte voor de mainstage er niet echt aantrekkelijk uitziet blijf ik na het interview met Bettie Serveert een beetje in de coulissen hangen om van daaruit het staartje van het optreden van Jasper Steverlinck te zien. Weer terug in de backstage chaos voor het interview met Le …
Zonder vrienden ben je nergens. In de muziek is het niet veel anders. Daar is het dan vooral weer handig als vriendjes beroemder zijn dan jij. En ze je willen helpen bij het maken van je plaatjes. Zowel Spencer The Rover als Parachute heeft deze steun niet echt nodig om …
Vlak voor mijn welverdiende winter-zon-vakantie valt er weer een schijfje op de deurmat. Shit. Wat zal ik doen? Luisteren betekent automatisch: stukkie schrijven. Ik negeer de deurmat met haar cd dus maar en ga verder met inpakken. Zonnebril, korte broek, tandenborstel, u kent het wel. Wanneer de tas dicht gepropt …
The Jimi Hendrix Experience zocht in de jaren ’60 d.m.v. het experiment de grenzen van de elektrische gitaarmuziek op. Niet slim dus voor The Chris Stamey Experience om bij mij verwachtingen los te maken met zo’n bandnaam. Nog minder slim is het om na anderhalve minuut en welgeteld één nummer …
Neil Michael Hagerty kennen we vooral als voorman van het ter ziele gegane Royal Trux. U weet wel, dat vileine en vunzige broertje van de Jon Spencer Blues Explosion, dat nog meer grotestadsvuil in zijn muziek stopte en zich nog minder gelegen liet liggen aan de structuren en stilzwijgende regels …
In 2000 debuteerden zowel Coldplay als Doves met lieve liedjes. En in 2002 brachten ze allebei hun tweede album uit. Dankzij de mooie piano-meezinghits op A Rush of Blood to the Head knalde Coldplay naar de eredivisie van de internationale popmuziek, terwijl het sfeervolle The Last Broadcast op ons Europese …
Over het algemeen vind ik Nederlandstalige (pop)muziek vervelend. Sommige teksten klinken in het Nederlands zo suf, terwijl ze in het Engels wel te pruimen zijn. Bepaalde artiesten doen het er ook om. Hoe meer geneuzel hoe meer liefhebbers. Ik vind niet alles stom, hoor. Ik vind Blof leuk, maar Acda …
Tori Amos is zo bijzonder dat haar fans niet gewoon fans heten, maar Ears With Feet. Ik weet dat, want ooit was ik zelf een Ears With Feet. In die tijd had ik een abonnement op Little Blue World, een door Tori-fielen in elkaar geknutseld kwaliteitsblad. Ieder kwartaal werd Little …
Bij de naam Little Barrie denk ik vooral aan de mascotte van een Britse symfoband. Daarmee kun je bijna niet verder van de muziek van deze band zitten. Little Barrie is namelijk een band die rootsy muziek speelt, vergelijkbaar met het toch zeer Amerikaanse G. Love & Special Sauce. Wel …
Met een arm vol met scheermesjes, badschuim, keukenrollen en heel veel papieren zakdoeken druk ik de klemmende voordeur van mijn huis open. Het gaat echter niet goed. Alle boodschappen vallen op de grond. Ik zeg lelijke dingen en kan wel huilen. De grens is bereikt. Het is voorlopig wel weer …
Het blijft fascinerend om te merken op hoeveel verschillende manieren woede zich laat kanaliseren. Zijn normaal gesproken de hardcore en metal de meest logische uitlaatkleppen voor kwade meneren, Sage Francis heeft de moderne hip-hop gekozen als vehikel. Op zijn tweede officiele album – A Healthy Distrust – wijkt hij wederom …
Het is een beetje sneu. Mijn oma ligt in het ziekenhuis. Ze heeft haar hele leven niet gerookt of gedronken. Of ze aan sport deed, weet ik eigenlijk niet. Ik denk dat veel mensen dat niet weten van hun oma. Tenzij je oma Fanny Blankers-Koen was ofzo. Mijn opa heeft …
Ik heb sinds een twee weken een nieuwe vriendin. Nee, mevrouw Storm is de deur niet uitgezet. Bovendien was mevrouw Storm zelf lange tijd mijn vriendin naast dè vriendin. Dus ze heeft niet zoveel te willen. En meestal keer ik ’s avonds braaf weer richting Zwollywood om aan te schuiven …
Carnaval is gelukkig voorbij. Al dat gehos, gebrul en bierzuipen is voor een verfijnde wijnliefhebber als ik een gruwel. Eindelijk is de gelegaliseerde kinderporno (dansmariekes) weer afgelopen, zijn de blaaskapellen tot binnenshuis oefenen veroordeeld en zijn de Raden van Elf ontbonden. Je draait je om en wat denk je? Staan …
Het is met thrashmetal soms net als met voetbal. Laten we dit langspeeldebuut van het Duitse Reckless Tide maar eens als voorbeeld nemen. Na een opwarmperiode bij de zaterdagamateurs waagt dit gezelschap zich voor het eerst in de Metalen Bundesliga met heftige moderne thrashmetal, zwaar schatplichtig aan de spelpatronen en …
Vrolijk wordt het nergens op Happy, Happy, de nieuwe cd van King Me. Als ik het uitspreek dan klinkt het ook helemaal niet blij. Happy Happy. Treurige herhaling. En van het dubbele Haags bakkie op de hoes ook niet. Heb ik zo’n voetbad, dan kan ik er vergif op in …
Overal in mijn huis slingeren lijstjes rond. Tussen stapels oude jaargangen Oor. Nauwelijks leesbare vervaagde potloodkriebels in vergeelde schriftjes. Een achter de CD-kast gevallen post-it waarvan de plakrand is verworden tot een vieze streep stof. Jaarlijstjes. Lijstjes met mooie liedjes. Gedroomde compilaties. En natuurlijk de lijstjes met artiesten die ik …
