House of Cosy Cushions
House Of Cosy Cushions, 15 april, Synagoge, Groningen. Foto: Klaas
The Eagle Rock Gospel Singers – Heavenly Fire
Wat doe je als je muzikale carrière in het slop dreigt te raken? Dan nodig je wat vrienden uit om thuis te jammen en te zingen. Dat is wat Will Wadsworth tenminste deed. Om je eigen ziel een boost te geven koos hij al snel voor de uplifting kracht van …
Danny Bryant – Blood Money
Ik heb een zwak voor blues met een rauw randje en blues gespeeld door gitaristen die hun gitaar laten jengelen. Bij de laatste noem ik een Stevie Ray Vaughan – wat had ik hem nog graag live aan het werk gezien- en ik noem een Walter Trout. De laatste speelt …
The Joy Formidable – Hitch
Ik ga graag naar bandjes kijken en ik zie er dan ook een hoop. Het meeste blijft, al dan niet terecht, marginaal. Maar soms heb je het geluk dat je een beginnend bandje ziet dat later doorbreekt en momenteel hoofdrolspeler is in de markt van festivalheadliners: Muse. Begonnen met zijn drieën, met heerlijk tegendraadse …
DIFF – Count Your Losses
,,Nederland is klein, in drie uur kun je overal zijn.’’, verhaalt de bio. ,,Toch zorgt de afstand tot de Randstad voor eerlijke muziek die niet onderhevig is aan de waan van de dag.’’. Dat intrigeert me mateloos. Wat bedoelt de schrijver van DIFFs bio te zeggen? Dat de waan van …
Fernando Vicivonte
Fernando Vicivonte, 13 april, Paard, Den Haag. Foto: Leonie
Richmond Fontaine
Richmond Fontaine, 13 april, Paard, Den Haag. Foto: Leonie
Smutfish
Smutfish, 13 april, Paard, Den Haag. Foto: Leonie
AaRON – We Cut The Night
Deze twee Franse creatievelingen doen het goed in hun thuisland, maar daarbuiten zijn ze amper bekend. Misschien dat het nummer “Lili” enigszins bekend in de oren klinkt voor sommigen. En dit is zo zonde, AaRON is een pareltje. De stem van Simon Buret biedt met een geruststellende warmte zijn teksten …
Autobahn – Dissemble
Het aantal revelaties buitelt over elkaar heen in Engeland. Een paar jaar geleden kregen we van de Britten te horen dat The Sleaford Mods de straatcultuur van The Audio Bullys en The Streets wist te koppelen aan het nihilisme van de jaren tachtig. We weten inmiddels dat het neo-liberalisme van …
Semistereo – Re-Ignite
Placebo zonder snerende vocalen? Zoiets. Al vindt het Noord-Hollandse gezelschap dat het zich richting alternatieve progrock begeeft. Helemaal in hun sas met de nieuwe zanger Paul Glandorf focust de band zich op het werk van Oceansize, Tool en A Perfect Circle. Ik hoor dat niet zo. Want, de songs op …
Theo Sieben – Delphinidin
Theo Sieben, ik durf er bijna om te wedden dat er bij deze naam geen belletje bij je gaat rinkelen. Bij mij in ieder geval niet. Als ik zijn biografie lees heeft hij toch al een behoorlijke staat van dienst. Zo heb je hem kunnen zien en horen als gitarist …
Week 15, 2016
Janineka Town Of Saints – No Place Like This Ewie The Last Shadow Puppets – Everything You’ve Come To Expect tBeest Black Mountain – IV Prikkie Walking Papers – Walking Papers DubbelMono Protomartyr – The Agent Intellect Ludo Núria Graham – Bird Eyes Storm Emily Jane White – They Moved …
The Stranglers – Black & White Live
Dat de wat oudere bands die al lang meedraaien in de muziekwereld teruggrijpen op oude albums om een tournee omheen te organiseren is niets nieuws. The Stranglers deden dat nog niet eerder maar dit voorjaar zijn ze hun derde album, Black & White integraal aan het spelen op de Britse …
Lilian Vieira Grupo – Tanta Coisa
Lilian Vieira kennen we natuurlijk van Zuco 103 en haar Braziliaanse roots. Sterker nog, ze is de zelfverklaarde ambassadrice van de Brasilpop, samba, bossa en latinofunk in Nederland. Geheel op eigen kracht. Dat blijft beklijven, hoewel ze moet uitkijken dat de klad er niet inschiet. Wat Tanta Coisa scherp maakt …
Steven Troch – Nice ‘n’ Greazy
Ooit kocht ik zo’n geinige bluesharmonica, Het had het begin moeten zijn van een glansrijke muziekcarrière, maar het klonk nergens naar: einde carrière. Anders ging het met de Belg Steven Troch. Hij heeft wél talent op harmonica, is bovendien gezegend met een prima stem en kan ook nog songs schrijven. …
Go Go Berlin – Electric Lives
Het Deense Go Go Berlin opent zijn tweede plaat met een groot Kasabian-geluid. Electric Lives is de britpop-plaat die Engeland nooit afgeleverd heeft. Kasabian, Primal Scream, Suede, The Verve, Charlatans, T-Rex, Oasis, het komt allemaal superherkenbaar voorbij. Vervelen doet deze plaat niet. Daar is ie te pop en te grotesk …
Black-Bone – Blessing In Disguise
Dat er in dit koude kikkerland legio topmuzikanten te vinden zijn, kan zelfs de grootste muzikale onbenul niet ontgaan zijn. Her en der steken deze en gene de koppen uit boven het al dan niet gemaaide gras om hun talenten ten toon te spreiden, zo ook het uit Eindhoven afkomstige …
Monster Truck – Sittin’ Heavy
Het is altijd wat. De een zweert bij de loodzware riffs van Kyuss, de ander bij het ronkende gruizige karakter van een Fu Manchu. Weer eentje klaagt over het beperkte hardrockgehalte van een Alice In Chains en de ander vindt toch echt wel dat ‘n Led Zeppelin nauwelijks nog nieuwe …
Jeffrey Lewis & Los Bolts – Manhattan
Het zou een rubriekje kunnen worden, of misschien een running gag: platen die we in 2015 over het hoofd hebben gezien, waar we stomweg niet aan toe zijn gekomen of die we vergeten (ja, dat kan) zijn te bespreken. Platen die we met schaamrood op de kaken alsnog voor het …
Motherfucker – Confetti
Motherfucker heeft dus wel dat gemeen gruizige karakter dat Hole eigenlijk had moeten hebben. En ja, de band uit Athens, Georgia heeft nogal wat noise te verstouwen. Erika, Erica en Mandy laten met Confetti de begindagen van SubPop herleven. Het gaat het ’t trio er maar om dat de boel …
The Besnared Lakes – A Coliseum Complex Museum
Acht nummers in achtendertig minuten. Het mag duidelijk zijn: The Besnared Lakes zijn niet van de korte liedjes. Ze hebben de tijd nodig. Al houden ze het korter dan op vorige albums. Achter de band zit het echtpaar Jace Lasek en Olga Goreas die dit vijfde album opnamen met drie …
Ralph de Jongh
Ralph de Jongh, 2 april, Van Slag, Borger, Foto Klaas
Black Horse Society
Black Horse Society, 31 maart, Paard, Den Haag, Foto Leonie
Mala Vita – So Far So Good
Als Balkanmuziek gelijk op gaat met zigeunerdeuntjes, dan haak ik af. Er zijn namelijk twee genres waar ik uitslag van krijg: klezmer en zigeunermuziek. Sorry, maar ik kan heel weinig met melodramatische begrafenismuziek en de sonore klanken van een klagende trekzak. Het Delftse Mala Vita dat Michel Schoots van de …